Op weg naar Nelson

Na een heerlijke nacht zijn we van morgen vertrokken naar Nelson. Het weer was niet stralend maar wel goed. We rijden nu grotendeels door heuvels met veel bos, oneindig veel bos.

In Creston zijn we even boodschappen gaan doen en dit plaatsje was op een aantal punten heel speciaal. Het plaatsje zelf lijkt zo uit het midwesten van de USA te zijn gekomen. De USA ligt hier trouwens op nog geen 9 km. En er liepen, naast de gewone Canadees nog twee typen mensen. Eèn in lange jurken en speciale kapsels, van een kerk die je in Amerika wel meer hebt die niet in deze tijd leven, maar nog een aantal eeuwen terug.
En daarnaast een heleboel jongeren, maar echt heel veel, die sinds een jaar geen douche hadden gezien. Ze hadden gescheurde kleren, dreadlocks, en Bob Marley kleren. Ze zaten en liepen overal. We hadden Creston al een heel stuk achter ons gelaten toen we midden in de wildernis, we hadden al kilometers geen dorp gezien, zo´n zelfde jongen langs de weg zagen staan die daar op een trommel van een drumstel stond te spelen!
In de wijde omgeving niets dan zo nu en dan wat auto´s die langs reden. We zien de laatste dagen veel langs de kant van de weg aan wilde dieren, maar dit was echt heel verrassend. Misschien gaf hij een concert aan de beren en caribou´s die ook in dit gebied zitten? We zijn niet teruggereden voor een foto, maar misschien is het voor te stellen hoe het er uit zag.

Na verder een rustige rit door bergen en wouden, zijn we aangekomen in Nelson. Een klein stadje met huizen in Jugendstil. Heel knus en gezellig. Ook hier weer een zee aan jongeren die hier in een beetje rastastijl rondhangen, Dreadlock Holiday van 10CC zingt de hele tijd door mijn hoofd.
We slapen in een Hostel wat Hotel heet en ieder hebben we een eigen kamer met douche. We hebben aan het eind van deze vakantie op allerlei manieren overnacht.

Het Wilde Westen of toch.......

Vanmorgen zijn we uit Banff vertrokken. we laten een leuke plaats waar echt hele mooie dingen hebben gezien. We zijn door de het Kootenay National Park getrokken naar de andere kant van de Rocky Mountains. In dit park zijn vele bosbranden geweest en het is echt soms angstaanjagend wat zo iets kan aanrichten. Hier heel veel wild langs de weg. Herten en elanden, rustig grazend en zich door iedereen laten fotograferend.
De weg was rustig en zo schoten we echt heel erg op. Aan de andere kant van de Rockies zijn we naar het zuiden afgezakt en zo hadden we steeds de Bergen aan onze linkerzij. We konden zo heel langzaam afscheid nemen van deze prachtige bergen.

Halverwege de middag kwamen we aan in Fort Steele, Een openlucht museum met allemaal huizen uit de pionierstijd. Daar lopend voelde je ineens de sfeer en de tijd op je in werken. Daar zijn we ook met een stoomtrein uit die tijd nog een stuk gaan rijden. Het was heel leuk en leerzaam.

Daarna op weg naar het hotel in Kimberley.

Beste allemaal hierbij moeten we jullie iets bekennen. Iedereen denkt dat wij in Canada zitten maar eigenlijk is het gewoon Oostenrijk. Zie de foto hier onder........
Nee hoor, Kimberley is een dorp met allemaal Duitse en Oostenrijkse huizen. En dus waan je je ineens in een gezellig Duits toeristen plaatsje, zelfs de opschriften zijn in het Duits. We slapen in een leuk hotel. Het is op doortocht want morgen vertrekken we naar Nelson.

Banff

Vandaag een rust dag. 's Morgens wat geslapen en ieder heeft zo gedaan waar zij zin in had, Wat geskypt, gelezen, gewandeld. Echt lekker rustig aan. Gister hebben we uitgerekend dat we 500 km hebben gereden, dus mocht dat ook wel. Het weer is tegen de verwachting goed. Morgen begint het hier te regenen, maar dan zijn wij vertrokken.

's Middags zijn we Banff in gegaan. Een heel leuk, gezellig stadje maar heel toeristisch. Souvenirwinkel na souvenirwinkel. Maar zo hebben wet inkopen gedaan en zijn toen lekker even koffie gaan drinken.
Zitten we daar in SubWay, ik kijk naar buiten naar de overkant van de straat, zie ik daar Dick en Joep staan. Twee leerkrachten uit Groningen die met mij ook in Vancouver waren. De wereld is klein!
Dus ik naar ze toe en hebben we even met elkaar staan te gebaren, ze zijn beiden doof. Wat ervaringen uitgewisseld en samen op de foto. Echt heel leuk om zo bekenden tegen te komen.
Daarna nog wat door Banff gelopen, een dansvoorstelling van First Nation people gezien en toen naar huis.

In het restaurantje van het hostel lekker uit eten zo hoefden we niet te koken.
Een rustige dag dus voor we morgen de terugreis naar Vancouver inzetten. Van nu af aan zijn we weer op de terugreis!!! Dat doen we wel rustig.
Maar toch..... Het voelt wel een beetje triest.

The Icefieldparkway

Een stralende blauwe hemel…. We hadden gisteren Lake Louise en Moraine Lake niet bezocht omdat het nogal bewolkt was en deze meren het mooist zijn als er een blauwe lucht is. Vanuit Banff dus eerst naar de twee meren geweest. GEWELDIG…. FANTASTISCH…….. ONGELOOFLIJK. Wat waren die mooi. De kleur van het water is groenblauw en de bergen met de sneeuw, de blauwe lucht, echt heel mooi. Het was er overal heel druk met toeristen maar dat is ook echt logisch.

Daarna zijn we begonnen aan de Icefieldparkway. Een 180 km lange weg door de bergen met aan weerzijde gigantische bergen met daarop vele gletsjers. Eigenlijk is het niet in woorden uit te drukken hoe mooi het allemaal is. Ook al zijn ze net zo hoog als de Alpen, ze zijn veel woester en onoverwinnelijker. We hebben soms hele stukken niets tegen elkaar gezegd, ik denk omdat we geen woorden meer hadden. Ook al moesten we het hele stuk ook nog terug naar Banff, we hebben hem tot aan de Colombian Icefield uitgereden. Daar ligt een gigantische gletsjer. Die is nog gigantischer geweest want om de zoveel meter vanaf de gletsjer stond een bordje met daarop een jaartal met waar de gletsjer was in dat jaar. Het verst weg lag 1840 de gletsjer ligt nu bijna een kilometer meer teruggetrokken tegen de berg. Daar hebben we ons avond eten genuttigd en zijn toen in èèn stuk teruggereden naar Banff. Het was echt een hoogtepunt van deze reis.

Ook vandaag weer beer waarschuwingen. In de krant hier lees je toch wel regelmatig dat beren mensen aanvallen. Het zijn dus echt geen knuffelbeertjes. Vandaag hebben wij de “goudmantel grond eekhoorn” (een hele naam voor een piepklein beestje) gezien en ik zag een eland vanuit de auto maar we konden toen niet stoppen.

Verder zijn er aan de andere kant van de Rockies bij Kamloops grote bosbranden. Daar zullen wij geen last verder van hebben maar het zegt wel hoe heet het hier is en hoe droog. Hier in Banff is het weer trouwens perfect; 25 graden.

Rocky Mountain HIGH

3 Nationale parken

Vandaag zijn we vertrokken naar Banff. Daarbij moesten we drie nationale parken doorkruisen. Eerst Het Mount Revelstoke National Park. Dat kende we na gisteren eigenlijk al en dus zijn we er alleen maar doorgereden. Op nog geen 16 km daarna begint het Glacier National Park. Hoge spitse pieken met vele gletsjers. Prachtige vergezichten, spectaculaire bergen. Op een aantal punten zijn we uitgestapt en heel veel foto´s gemaakt.

Na een rit met uitzicht op andere bergketens passeerden we de tijdsgrens. We zijn nu niet meer 9 uur vroeger dan Nederland maar 8 uur. Onze dag was dus een uurtje korter, hoewel we dat zondag weer extra terugkrijgen.
We kwamen nu in het Yoho National Park, met weer spectaculaire bergen en uitzichten. We besloten even te gaan eten en gingen van de weg af waar we een picknickplaats dachten te vinden. Het pad werd steeds slechter en het was diep in het bos. Allebei hadden we maar èèn gedachte: hier kan een beer tevoorschijn komen. Eindelijk kwamen we op de plek aan. Er was niet èèn auto. Er waren safetyboxen, waar je je eten in kan doen als je er kampeert, zodat de beren er niet bij kunnen. We hebben de auto naast de tafel gezet, het essentiële om te eten uit de auto gehaald en de deuren open. Mocht de lang verwachte beer opduiken dan zouden we binnen twee seconden in de auto zitten. Daar zaten we dan. En toen binnen 5 minuten zat het er ineens vol met…. anderen die wilde picknicken. Nou ja, in ieder geval hadden we ons goed voorbereid.

We zijn daarna nog langs de hoogste waterval van Canada geweest, de Takakkaw (234 m.) en daarna hebben we gekeken bij de “Spiral railway”. Omdat de trein hier zo omhoog moet, maakt hij twee keer in de berg een loop. Je ziet de trein dus om zichzelf heen draaien. Daarna zijn we in èèn keer naar Banff gereden, waar we in een fantastisch hostel slapen van het YWCA (tegenhanger van de YMCA). Een mooie kamer met eigen douche en wc. Echt een vijf sterren hostel. Voor wie begrijpt wat daarmee wordt bedoeld.
´s Avonds na de boodschappen en het eten nog een fantastische wandeling langs de Bowriver naar de Bowriverfalls gemaakt.

Nog een even een wetenswaardigheidje: De benzine is hier € 0,75 per liter. Op dit moment zijn we voor 30 euro per persoon van Vancouver naar hier gereisd (1216 km)….. Daar kan deze Hollandse echt niet over uit.

Mount Revelstoke

27 juli

Ook vandaag hebben we een rustige dag gehad. We hebben weer een plekje opgezocht waar we rustig in de schaduw, in Revelstoke zelf is het 34 graden, konden slapen, lezen en van alles en nog wat, doen. We waren in Brandon Creek, richting Kaslo, aan de Colombia rivier. En wat waren daar ook? Colombiaanse grond eekhoorntjes. Die alleen maar op zoek waren naar voedsel en daar al zo tam van zijn geworden dat ze uit je hand komen eten. Zie bij de foto's. We hebben ons kostelijk vermaakt met hun..... of zij met ons. Echt heel leuk, en we hebben echt hele mooie foto's en filmpjes kunnen maken.

28 juli

Vandaag hebben we het Nationale park Mount Revelstoke aangedaan. Het stikt hier van de nationale parken en provinciale parken. Maar door iedereen werd deze aanbevolen.
Met de auto tot de top, met prachtige uitzichten op de omliggende gebergte. Maar onderhand dansend om alle muggen van je af te houden. Het was echt heel erg. Het blijken de twee ergste weken hier te zijn wat muggen betreft. We kregen ook nog uitleg dat er vier soorten muggen voorkomen. Maar dat is eigenlijk niet belangrijk als ze allemaal prikken.
We besloten dus maar iets lager te gaan zitten om onze lunch te nuttigen. Daar was ook een prachtig uitzicht een Rode Eekhoorn kwam ons ook hier bezoeken en met èèn oor naar een eventuele beer. Die morgen was een moeder met twee jongen gesignaleerd. Maar ik denk dat die ondertussen ook op apegapen lagen want het was echt heel warm.
Met de auto zijn we daarna verder gereden naar een wandeling door een stuk regenwoud. Ja, echt, door het klimaat en de ligging is hier ook een stuk regenwoud, met gigantische bomen. Even verder op een tropisch moerasland. Echt heel speciaal om door te lopen. Hier waren planten met bladeren die zo groot als paraplu's waren.
Toen terug naar huis, koken, voorbereiden voor morgen. Morgen gaan we naar Banff en zullen door drie nationale parken rijden: Glacier National Park met 430 gletsjers, Yoho National Park en Banff National Park.Bij elkaar bijna 300 km. Kijk dus nog even bij de foto's voor onze ontmoeting met de eekhoorns.

Revelstoke

Eerst wil ik iedereen bedanken voor alle leuke berichtjes. Wat is dat toch leuk om zo van zoveel mensen te horen. Wat is ook de wereld klein als we zo makkelijk iets kunnen laten horen.

25 juli
Met ons gaat het goed. Na een redelijke nacht in onze vissenkom zijn we eerst zijn zondag naar een kerkdienst geweest. daar werd expliciet aan het begin gevraagd of er gasten waren. Dus moesten we even vertellen waar we vandaan kwamen. Na de dienst kwamen verschillende mensen zeggen dat ze emigranten waren en eigenlijk uit Frankrijk kwamen of België. Ach ja..... met de afstanden in Canada ligt Parijs en keulen naast de deur.
Daarna vertrokken richting Revelstoke. De dag was nog redelijk koel maar dat veranderde steeds meer. Om 12 uur waren we al in Sicamous en omdat we dus heel veel tijd hadden hebben we daar heerlijk drie uur aan het water gezeten. We hebben toen een adelaar boven ons zien vliegen. Wauw wat een prachtige vogel.
Toen op naar Revelstoke. Onderweg hebben we nog de laatste spijker gezien die ooit in de railway van Coast to Coast is geslagen. Er is een hele happening omheen gebouwd.
In Revelstoke op zoek naar het hostel 2th street W 400. Daar aangekomen stonden we voor een bouwval. Ik kreeg het even heel erg benauwd. Dit had ik toch echt niet besteld!!!!! Maar goed het bleek 2thstreet E 400 te moeten zijn. Dat zag er gelukkig aardig uit. We blijven hier voor 4 nachten. De kamer was goed maar o zo heet. 's Nachts hebben we met een wijd open raam geslapen.

26 juli
's Morgens besloten we een vallei vlakbij Revelstoke in te rijden en naar een rustig een mooi plekje aan het water te gaan. Stiekem hopend ook een beer te kunnen zien. Maar ik denk dat die naar koudere oorden zijn vertrokken. We kwamen al gauw bij de stuwdam van Revelstoke. Even rondgekeken. We werden wel helemaal gescreend met zelf de achterbak open of we niet een bom bij ons hadden.
Daarna vonden we een stukje aan het water met alle voorzieningen in de buurt, Martha's Creek. We zijn er de hele dag gebleven. wat heerlijk. Gelezen, geslapen en verbrand.
Daarna naar huis en gekookt en gegeten.
's Avonds Revelstoke nog in want elke avond is er op het plein live music. Heel leuk en gezellig te zien hoe alle mensen hier van het plaats zelf lekker komen zitten, luisteren en met elkaar praten.
Tot de volgende keer

Hope - Kelowna

23 juli
Vandaag gaat de reis naar en terug van de Rocky Mountains beginnen. Eerst rustig aan gedaan omdat ik om 12 uur de auto pas kon halen. Ergens ontbeten. Daar begon meteen een Canadese man een heel verhaal. Volgens hem was er geen beter land als Canada in de wereld. Omdat ik dat nog niet kon bevestigen hield ik maar mijn mond en mompelde wat. Vancouver is fantastisch en de Rockies zullen ook fantastisch zijn maar ik moet het uiteindelijk eerst nog allemaal maar eens zien.
Daarna nog wat rustig op mijn kamer de tas ingepakt en me toen, heel sjiek, weer laten vervoeren naar het vliegveld. Daar de een auto gekregen. Ik had een Hyundai Accent gevraagd maar kreeg een Toyota Avensis. Ach, niet mis. Daarna de weg ingeslagen om Elma op te halen. De dag ervoor had ik de weg uitgevogeld met Googlemaps. Het ging fantastisch!
Daar hebben we eerst nog even gegeten en vlak voor we wilde vertrekken kwam Gisa terug van het werk. Zo leerde ik haar ook nog even kennen op de valreep. Daarna begon het dus echt.
We hadden al gezien dat er twee wegen naar Hope liepen en we besloten niet de Hyway 1 te nemen maar de Hyway 7 die wat provincialer was. Een prachtige weg met prachtige uitzichten. Elma heeft volgens mij alles alleen via de lens van haar fototoestel gezien, zoveel foto´s heeft ze gemaakt.
Om 5 uur waren we in Hope. Eerst hebben we ingecheckt in het Motel. Daarna zijn we boodschappen gaan doen. We kwamen in een winkel waar ze echt alles hadden tot pakjes erwtensoep. Ik herinnerde ineens, mam en pap, dat jullie het over deze winkel hadden gehad. Nadat we terug op onze kamer waren hebben we eerst wat gegeten en zijn toen nog even Hope ingegaan. Gelukkig was het minder warm want ook hier zijn de tropische tijden aangekomen. Waar we morgen naar toe gaan, Kelowna, is het bijna 40 graden. Zo krijgen we toch ook een beetje wat in Nederland al meer dan een week is.

24 juli
Vandaag zijn we vertrokken naar Kelowna. Een prachtige tocht door de bergen en heuvels. Maar met de minuut steeg ook de temperatuur. Aangekomen in Kelowna .......36 graden!!!! We smolten letterlijk weg.
Dus op zoek naar de Hostel. Na wat zoeken kwamen voor een huis te staan dat zo uit het hippie-tijdperk was gekomen. Even moest ik slikken. Maar binnen was de relaxte sfeer en werden we echt welkom geheten. De kamer was een volgende verrassing. Een klein kamertje helemaal blauw geschilderd met overal vissen en dolfijnen erop. We slapen dus echt in een vissenkom.
Daarna zijn we Kelowna in gegaan.... heet, heet, heet..... In een pub een bier, een hamburger en een aiconditioning sessie gehad.
Toen terug naar ons hippieHostel , even gechilled in de huiskamer, nou ja huiskamer..... een verzameling banken uit het tijdperk van Napoleon. Nu zitten we hier in onze vissenkom en zijn toch stilletjes blij dat het maar èèn nachtje is.
Tot de volgende keer.