Beslama Marokko

• 
  Vandaag heeft de reisgids niet meer zoveel te vertellen, we gaan weer op huis aan en de '1001 nacht ervaringen' neem ik mee naar huis.

Het is vroeg. Half 3. Pfff wat een tijd. Na De gids uitgezwaaid te hebben werden Dirk en ik naar de luchthaven gereden. Drie uur voor dat we zouden vertrekken.

Het zelfs nu nog druk op straat. We moesten zelfs even wachten voor de security omdat het te vroeg was.

We vertrokken voor de afgesproken tijd. Een propellervliegtuig voor binnenlandse vlucht. Het was meer een veredelde bus. In iets meer dan een half uur waren we in Casablanca. Maar de security was heel langzaam en dus was er net tijd om naar de volgende gate te lopen om het vliegtuig naar Brussel te pakken. Het vliegtuig vertrok op tijd.

Het was druk met vertrekkende vliegtuigen. Het was een mooie dag om te vliegen. Naast me in het vliegtuig zat een klein meisje. Ze wiebelde de hele tijd. Dan had ik weer een voet bijna in mijn gezicht en daarna vloog er weer een hand voorbij. Ik had gehoopt om een beetje nog te kunnen slapen maar het wiebel meisje hield me steeds wakker. Het werd nog ietsje erger toen het wiebel meisje ook nog eens moest gaan eten. De cornflakes vlogen meer van het bord dan dat ze er op bleven liggen.

Tot slot werd het wiebel meisje toch moe en werd het rustig. Het lukte om een beetje te slapen. Want ik was onderhand al een halve dag wakker.

We kwamen in een zonovergoten Brussel aan en konden snel het vliegtuig verlaten. Ik nam afscheid van Dirk en ging naar het station waar ik nog een half uurtje moest wachten op de trein naar Breda.

Maar die had vertraging en toen ik er eindelijk in zat bleek deze niet meer in Breda te stoppen vanwege de vertraging. Dus in Antwerpen er uit en weer wachten. Het laatste stukje was even eentje van geduld en doorzetten want onderhand ging zich het opstaan om twee uur wel wreken.

De trein erna was gelukkig op tijd en toen ging het allemaal vlot. Het einde was in zicht.

Thuis zat mama te wachten. Ik ben weer thuis.

Op naar de volgende reis. Van 17 juli tot 7 augustus ga ik naar Turkmenistan, Uzbekistan, Kirgizstan en Kazachstan. Reis je weer mee?

Terug in Marrakesh

Je reist terug naar Marrakesh, waar je nog enkele uren hebt om te genieten van alles dat deze stad te bieden heeft. Wellicht wil je (opnieuw) de souk in, op zoek naar je laatste souvenirs. Of toch nog een keertje naar het bruisende Djemaa el Fna…

De medina van Marrakesh vind je terug op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. In het zuidelijk deel van de medina vind je het Bahiapaleis, het El Badi-paleis en de Saadische graven. Met name deze laatste laten je prachtigeMoorse architectuur zien. Voor liefhebbers van Marokkaanse huizen en tuinen is het wellicht de moeite waard een bezoek te brengen aan de 'Jardin Majorelle', een voormalig huis van Yves Saint-Laurent, met zijn weelderig aangelegde tuin. Het huis herbergt nu een museum van Islamitische kunst.

Na een goede nachtrust en een ontbijt met een uitzicht uit duizenden, vertrokken we vroeg. Vandaag de hele rit terug naar Marrakesh. Het was nog heerlijk fris. De strak blauwe lucht en het fantastische landschap was echt om te genieten.

Na een uurtje stopten we bij een canyon view. Niet eerst nadat we weer door de politie waren tegengehouden en er weer om één of andere reden een boete werd gegeven.

De view was spectaculair en deed aan Goosneck canyon denken in Arizona.

Na weer een drie kwartier kwamen we aan in Quarzazate. Hier hadden een koffie break. Vanavond volgende we de weg naar Marrakesh die we al hebben gevolgd maar dan omgedraaid.

De rit ging verder de hoge Atlas in. Ik zat nu aan de kant van de mooie uitzichten.

Na een uur stopten we voor lunch. Het was lekker maar ook voor het eerst niet duur.

We verzamelden onderhand de fooi voor de gids en de chauffeur. Daarna weer verder. Even later kwamen we aan op de pas. Deze is 2260 meter hoog en even was er een foto moment. Daar was het heel koud. Wat een tegenstelling van eerder op de dag.

Daarna nog twee uur voor we het over drukke chaotische Marrakesh binnen reden. Het was spits uur en wat een kakofonie.

Bij het hotel aangekomen namen we afscheid van Achmed de chauffeur. Wat heeft hij ons rustig en bedaard deze 1100 km gereden. Hij kreeg daarom ook een dikke fooi die we eerder hadden verzameld.

In het hotel hadden we even voor ons zelf voor we om 8 uur ergens nog iets gingen eten. Ik bereidde mijn rugzak voor de terugreis morgen al voor. Zo heb ik zo min mogelijk morgen te doen want het vliegtuig vertrekt al om 5.55. Dus dan kun je je voorstellen hoe vroeg we uit de veren moeten.

Het bleek later dat ik om 2.30 op moet staan🥴

Om 8 uur gingen we nog een keer samen uit eten. Ik mocht namens iedereen de gids toe spreken en hem bedanken voor zijn goede zorgen.

We aten nog gezellig en o wat waren we het er over eens wat een leuke dagen we hebben gehad. Het was gezellig, we hebben gelachen het kon niet fijner zijn.

Na het eten in de lobby van het hotel namen we echt afscheid. En ging ik snel slapen. Met nog 4 uurtjes voor ik weer uit bed moet.

N’Kob

Vanuit Merzouga rijd je naar Rissani en dan verder naar N'Kob. Onderweg kom je door de kleine woestijnstadjes Alnif en Tazzarine. Het landschap onderweg houdt het midden tussen woestijn en wildwest. De weg is erg rustig. In N’kob verblijf je in een eenvoudige ‘auberge’, met een schitterend uitzicht op het Saghrogebergtein de verte en palmentuinen op de voorgrond.

Ik was vroeg wakker. Overal spierpijn maar ik had het allemaal voor geen goud willen missen. Ik zag de zon opkomen boven de woestijn. Alles is hier rustgevend. 

We hadden besloten om later te vertrekken. Dus hadden we tot 11 uur de tijd. Rustig ontbijten, een wandeling in de nog redelijk koele woestijn. Het was zo fijn even te onthaasten. Internet is hier belabberd maar dat hoort ook weer bij deze plaats. 

We vertrokken met een betrokken lucht. Even later begon het zelfs even te regenen.  We reden een klein uurtje toen we stopten in the middle of nowhere. Daar lagen echt overal grote steen formaties met fossielen. Natuurlijk begon iedereen tussen de kleinere brokstukken fossielen te zoeken en ja we vonden allemaal wel iets. 

We reden ongeveer drie uur door een maanlandschap toen we in the middle of nowhere waar een restaurant stond. Ik was de enige die een berbers omelet nam en dus het beste at want de rest had niet lekkere en vaak niet gaar vlees optie.  

Daarna was het nog een klein uurtje naar het volgende hotel. We reden door canyon achtige landschappen met hier en daar dadeltuinen. Deze worden hier veel verbouwd. Het was heet, zelfs met airco in de bus was het heet. 

We werden welkom geheten met Marokkaanse thee en een prachtig uitzicht op de bergen en de vele dadeltuinen. Daarna hadden we twee uur even om bij te komen voor het avondeten. 

Het eten was daarna lekker maar vooral was er een gezellige stemming. Maar hoe kan het ook anders als de zon onder gaat en op de achtergrond de bergen en de dadelpalmen. 

Daarna nog even naar het dak om sterren te kijken. Het was weer een fijne dag. 

De Sahara

Na de overnachting bij de Todrakloof gaat de reis verder richting Merzouga. Je volgt een onverharde ruige route in het gebied van de Erg Chebbi-woestijn tot je uiteindelijk je overnachtingsplek bereikt. De enorme zandduinen in dit gebied geven je het gevoel alsof je in de Sahara terecht bent gekomen.De Erg Chebbi woestijnis een van de weinige zandwoestijngebieden van Marokko. De immense zandduinen zijn hier maar liefst tot 150 meter hoog. Bij zonsopkomst of zonsondergang kleuren de duinen extra mooi.

Je ervaart hoe heet de woestijn kan zijn. Gelukkig beschikt de herberg waar je verblijft, mooi gelegen aan de rand van de woestijn, over een zwembad. Heerlijk voor een verfrissende duik!

Na een goede nacht en goed ontbijt vertrokken we om 9 uur weer. We reden nu in een steeds droger en schraler landschap. Na een uurtje was er een plaspauze en een koffiepauze. Een leuk tentje met heerlijke koffie.

Daarna weer verder. Langzamerhand veranderde het landschap en kwam langzaam de woestijn te zien. Het gele zand kwam overal tevoorschijn. We zagen de bedoeïenen, kamelen en geiten en onderhand begon met Arabisch liedjes op te zetten. Hajar die met ons mee is is Marokkaanse en begon lekker mee te zingen. Daarna kwamen we aan op een fabriek waar met stenen tafelen maken van marmer met fossielen. Prachtig. Ik kon het niet laten een klein stukje met smaragd te kopen en een fossiel van een pijlstaart inktvis.

Even verder gingen we lunchen. Ik koos voor een Margarita. Een hele leuke fotografische plaats.

Daarna nog een uurtje naar het volgende hotel. Langzaamaan kwamen de duinen van de Sahara in zicht. Natuurlijk kan een woestijn op velerlei manieren er zijn maar dit is wat de meeste mensen voor ogen hebben.

Om drie uur waren we bij hotel Yasmina en kregen we heerlijk koele kamers aangeboden. Het was echt ongelooflijk ruim met ook nog een eigen dakterras. Eén kamer uit het sprookje van 1000 en een nacht.

Tot kwart over 6 hadden we vrije tijd. Daarna gingen we op dromedarissen de woestijn in. Allemaal hadden we een sjaal op een speciale manier om ons hoofd geslagen tegen het stof en de zon.

Het rijden op een dromedaris is echt een hele klus. Daarnaast liep de dromedaris achter mij steeds aan mij benen te lebberen. Maar goed wat een ervaring. De duinen op en af. Ergens stopten we en klommen op een duin en wachtten de zonsondergang af. Het was zo bijzonder.

Daarna terug terwijl het al donker werd. Bij aankomst van het hotel ging mijn dromedaris even te snel zitten en viel ik van een behoorlijke hoogte. Het was even schikken maar het ging gelukkig goed. Wel wat spierpijn hier en daar.

Daarna was er een geweldig buffet. Heerlijk gegeten. Buiten was het pikkedonker.

De gids wilde de donkere duinen nog in om naar de sterren te kijken en tot rust te komen. Een paar van ons gingen mee. Het was overweldigend hoe mooi de stilte en het universum je dan pakt. Geen mooiere afsluiting van de hele speciale dag.

Tinghir

Vandaag volg je de bijzondere ‘Route van de Duizend Kasba's’. Onderweg zie je aan je linkerhand de kasba’s te midden van de palmtuinen, terwijl daarboven de besneeuwde toppen van de Atlas schitteren in de zon. Je verlaat de hoofdweg bij Tinerhir en vervolgt je weg slingerend omhoog langs uitgebreide tuinen met dadelpalmen en groene akkertjes. Uiteindelijk lijk je ogenschijnlijk vast te lopen in een nauwe kloof van driehonderd meter hoog en slechts enkele tientallen meters breed, de Todrakloof (Gorges de Todra). Er staan tal van fotogenieke kasba’s en in de vallei vind je een grote palmtuin. Je kunt er ’s middags op uit trekken om een mooie wandeling te maken. Of gewoon een paar uurtjes luieren en genieten van de rust.

Vroeg op en dus rustig ontbijten. Om 9 uur vertrokken we.

We reden weer door een kompleet ander landschap. Droog en rotsen met hier en daar een kasba. In Querzazate waar grote filmstudio’s zijn en waar een heel stadje is gebouwd voor 10 minuten in een film te gebruiken.

Wij reden nu tussen de hoge Atlas en de Anti Atlas. Een prachtig woest landschap met hier en daar kasba’s. Het wordt ook wel het vallei van de 100 kasba’s genoemd.

Na ruim twee uur stopten we in Tiriguiout waar we koffie drinken en we in een winkel alles wat van rozen wordt gemaakt konden kopen. We gingen daarna ook het vallei van de rozen in waar heel veel rozen worden verbouwd.

Erg veel zagen we er niet van de rozen.

Na weer drie kwartier kwamen we aan bij de Een speciale rotspartij Monkey Fingers. Om daar te komen gingen we door een speciaal dal met canyons en huizen. Spectaculair.

Daar gingen we ook meteen lunchen. We besloten gewoon vier gerechten te bestellen en dan deelden we het samen. Het was echt heel lekker. Het beste wat we tot nu hadden gegeten.

Om half 5 kwamen we bij het hotel aan en kregen we onze kamer. Ik kreeg een kamer met vier bedden strak tegen elkaar aan. Er kon niets meer bij, de hele kamer was een bed.

Daarna vertrokken we naar de Todrakloof.

We gingen eerst nog bij een tapijtmakerij langs waar ze prachtige handgemaakte maar zeer dure tapijten lieten zien en daarnaar de kloof. Een nauw doorgang en een spectaculair gebeuren. We wandelden er heen en terug doorheen. Veel foto’s maken natuurlijk.

Om half 8 waren we terug en daarna was het avond eten. Niet echt heel lekker. Ik heb deze keer geen fooi gegeven. Want bij alles moet natuurlijk fooi gegeven worden.

Aït Ben Haddou

Je rijdt vandaag over de Hoge Atlas, via de Tizi-n-Tichka-pas (2260 meter hoog) naar de beroemde kasba Aït Ben-haddou. De spectaculaire weg slingert langs diepe dalen en huiveringwekkende vergezichten. Je passeert verschillende dorpjes die vastgeklonken lijken te zijn aan de bergranden. Uiteindelijk kom je in het prachtige woestijnachtige landschap, kenmerkend voor het zuiden van Marokko. In de kasba wonen nog maar een paar families, de rest wordt op kosten van UNESCO onderhouden. Wanneer je hier rondloopt vergeet je dat dit de 21ste eeuw is. Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht over de omliggende wit-roze steenwoestijn. In het zwembad van je hotel, vlakbij de fotogenieke kasba, kun je de Marokkaanse warmte van je af spoelen! Omdat je in Aït Ben-haddou overnacht, zul je de kasba voor een groot deel voor jezelf hebben om te ontdekken.

Na een goede nacht en dus ook weer goed bijgeslapen. De rugzak weer ingepakt want vandaag vertrekken we.

Na het ontbijt verzamelde we en om 9 uur vertrokken we. Uit Marrakesh komen duurde even want het was heel druk daarna werden de wegen rustig. Langzaam kwam het Atlasgebergte in zicht met mooie besneeuwde toppen. We reden langs kleine dorpjes tegen de heuvels gelegen. Het was prachtig groen met heel veel bloemen overal. Het heeft tot een week geleden heel veel geregend. Dus alles is fris.

Langzamerhand kwamen de bergen dichterbij en begonnen we te klimmen. Na een twee uur was er een koffie stop en konden we even de benen strekken. Het was hier op 1500 meter hoogte heerlijk koel maar niet koud.

Na een heerlijke espresso vertrokken we weer en na een 20 minuten kwamen we langs een mooi uitzichtpunt waar we uitstapten en als Japanners even 5 minuten foto’s konden nemen.

De wegen zijn echt heel goed tot nu toe. Daardoor rijdt het ook prima. We passeren steed kleine dorpjes, zien mensen werken op de velden, de schapen op de velden en de sneeuw bedekte bergen. Het is echt prachtig.

Langzaam daalden we weer af. Het landschap veranderde heel langzaam. Het werd wat droger. We zagen de eerste dromedarissen en uiteindelijk om 1 uur kwamen we in Ait Ben Haddou aan waar we eerst gingen lunchen.

De couscous was minder smakelijk dan gisteren maar honger maakt rauwe bonen zoet. Daarna een paar straten verder naar het Hotel. Wat een prachtig in stijl hotel. We hadden nu vrije tijd voor we Kasba in zouden gaan.

Ik rustte even en liep daarna naar het zwembad. Daar zaten de meeste van de groep. Ik wilde eigenlijk wel even wat wandelen en liep naar de rivier. Daar bedacht ik me ineens om stenen te zoeken. Ik vond uiteindelijk rhodoniet. Een heel klein stukje rode steen tussen de groene en grijze bolders. Heppie de peppie liep ik terug naar het hotel.

Om half 6 begonnen we met de gids een wandeling naar de Kasba. Het is een iconische Kasba want er zijn heel veel films opgenomen: Laurence of Arabia, Game of Trones, Gladiator en nog veel meer. Het is een stadje tegen een berg van rood lemen huisjes. Een pittige wandeling maar boven aangekomen een prachtig uitzicht. Heel veel foto’s werden er genomen en omdat we een professionele fotograaf bij ons hebben kunnen we ons door hem laten fotograferen. Daarna weer terug naar het hotel waar we even ons konden opfrissen voor we gingen eten.

Daarna heerlijk op een dakterras, met uitzicht op de Kasbah nog een fijne avond gehad. De groep is echt heel fijn en we lachen heel wat af.

Marrakesh

Een introductie van de dag.

Vrije dag in Marrakesh. Voor wie dat wil wordt optioneel een halve dagexcursie georganiseerd om de belangrijkste monumenten te bezoeken. Deze excursie is ter plekke te boeken. Natuurlijk kun je ook zelf op ontdekkingstocht gaan. Begin je wandeling op het Djemaa el Fna plein, het kloppend hart van deze bruisende stad. Aan het eind van de middag, als de siësta voorbij is, lijkt alles en iedereen naar Djemaa el Fna te gaan. Je mengt je tussen de waarzegsters, verhalenvertellers, slangenbezweerders, kwakzalvers en acrobaten. Achter het plein beginnen de uitgestrekte souks. Hier komen de Marokkanen voor kruiden, tapijten en pantoffels. In deze buurt tref je ook de prachtige Ben Youssef Koranschool en kom je ongetwijfeld langs handwerkplaatsen waar ambachtslieden druk in de weer zijn.

Een ander hoogtepunt is het Bahia Paleis. Dit is een fraai voorbeeld van Andalusisch-Moorse architectuur. Het lijkt wel een paleis uit een sprookje; vanwege de mozaïekvloeren, de tuin met fonteinen, palmen en sinaasappelbomen.

Het was weer vroeg omdat we in de koelte van de ochtend een rondleiding zouden krijgen in Marrakesh.

Het ontbijt was prima en om half 9 kwamen we samen als groep met de gids die alles voor de komende dagen uitlegde.

Daarna vertrokken we in enkele taxi’s naar het centrum en begonnen we aan de rondleiding. We liepen via een aantal drukke straten naar het Palace Bahai waar we een rondleiding kregen. Een prachtig paleis met mooie mozaïeken en beschilderde plafonds van een aantal honderd jaar oud. Ik herkende ook het pleisterwerk zoals de Alhambra in Granada die ik ooit heb bezocht. Het was alleen vreselijk druk. Wat een mensen.

Daarna gingen we de kleine straatjes door honderden winkels. Met van alles en nog wat. Je kunt het zo gek niet verzinnen en dan moet dat ook nog allemaal verkocht worden. De gids stopte bij een kruiden en thee winkel waar we uitleg kregen over de medicinale werking van heel veel kruiden en we de mierzoete Marokkaanse thee kregen.

Daarna gingen we nog verder door oneindig veel straatjes. Je kunt hier verdwalen en wil het meteen geloven.

Tot slot stopte we op het beroemde markt plein waar al van alles te doen was. Hennatekenaars, slangen bezweerders, aapjes die ze lieten dansen. (Vreselijk, kon het niet aanzien) en van alles en nog wat.

We gingen met zijn allen naar een restaurant waar we op het dak heerlijk Marokkaans konden eten. Ik koos voor een vegetarische couscous met mocktail met cocos melk en banaan.

Het was een mooi moment om elkaar te leren kennen en heerlijk zo buiten met wat wind want we zaten onderhand in de hitte van 33 graden.

Daarna reed ik met drie anderen naar het hotel terug want de warmte en het weinige slapen maakte dat ik even wilde rusten.

Ik sliep meteen twee uur. Rond 5 uur was ik wakker en daarna besloot ik vlak bij het hotel iets te gaan eten.

Ik koos een vegetarische tangin. Een gerecht dat in een speciale stenen pan wordt gemaakt. Je ziet ze overal in alle maten om verkocht te worden.

Na de heerlijke maaltijd nog water gekocht en daarna naar het hotel om me klaar te maken voor morgen want dan vertrekken we naar het Atlasgebergte.

Marokko

Op weg naar een nieuwe bestemming, Marokko deze keer. Je kunt me trouwens ook volgen op Polarsteps.com/MarianneBloemendaal.

En zoals altijd in de laatste jaren begin ik elk stukje met wat de reisbeschrijving verteld over deze dag.

Je vliegt naar Casablanca en rijdt in circa 2,5 uur door naar Marrakesh, de roze hoofdstad van het zuiden van Marokko. Hier begint jouwMarokko rondreis. De oude stadsmuren van de stad staan grotendeels nog overeind. Ze zijn door de eeuwen heen steeds versterkt en meegegroeid met het inwonersaantal van deze magische stad. Je komt bij het oude centrum, de medina, via een van de vijftien poorten. In deze stad behoort de paardenkoets nog tot het gewone vervoer. Moskeeën, oude paleizen en sultantombes liggen binnen de muren. Je komt meestal in de avond aan.De reisbegeleider ontmoet je vandaag om 22:00 uur in de lobby van het hotel.

Rustig slapen, opstaan en ontbijten. Het is traditie aan het worden om de dag voor de vakantie bij mam te slapen. Na de koffie rustig naar de bus. En daarna naar het station n Den Bosch. De trein was op tijd en na een half uur een overstap in Breda op de Eurocity. Deze was afgeladen en ik was blij een plaatsje te vinden. In Roosendaal vermenigvuldige de hoeveelheid mensen nog eens en stonden ze zelfs in het gangpad. De reis ging verder voorspoedig. Ik was ruim op tijd in Zavetem. De security en paspoort controle ging prima en na even wat gegeten te hebben begon het wachten.

Het was druk. De vlucht zat vol. Veel gezinnen met kinderen. Voor uit Nederland. Maar ja de vakantie was begonnen.

De vlucht was wel met veel huilende babies. Een beetje to-much. Maar goed. Ik kreeg een heerlijke hindoestaanse vegetarische wrap wat veel goed maakte.

Boven Spanje was het slecht weer en veel turbulentie.

Na drie uur vliegen kwamen we aan in CasaBlanca.

Daarna was het nog een hele klus om de taxichauffeur te vinden die ons naar Marrakesh zou brengen. Dat ligt nog 200 km van Casablanca dus het was nog een hele tocht. Half één kwamen we bij het hotel aan. Zo snel mogelijk naar bed want om 7 uur is er al ontbijt.