Al weer voorbij

Gelukkig hoef ik ook vandaag niet heel vroeg te vertrekken. Rustig opstaan en alles inpakken. Nou ja zoveel heb je niet bij je voor drie dagen.

Daarna uitchecken, sleutel op de receptie leggen en gaan ontbijten in het wel bekende cafeetje even verder op. Grappig hoe zo’n klein cafeetje zo thuis gaat voelen in zo’n korte tijd.

Ik liep in 5 minuten naar de bushalte en de bus naar het vliegveld kwam er meteen aan. Weer heel handig via de BudapestGo app een kaartje gekocht, scannen en je zit in de bus. Die was propvol en snikheet. Ik moest staan en had me dik aangekleed. Ik voelde het zweet op mijn rug. Toen 35 minuten later op het vliegveld aankwam heb ik even vijf minuten buiten gestaan om weer op de goede temperatuur te komen.

Ik kon daarna snel langs de security en vond een plekje om verder rustig de tijd uit te zitten. Het was druk op de luchthaven. Wat een mensen vliegen er toch dagelijks en dan is het alleen dit vliegveld.

De trein naar huis had wat voeten in aarde, veel vertraging maar uiteindelijk kom je toch een keer weer thuis. Waar mama een heerlijke loempia klaar had.

Overdekt Budapest

Een kleine wandeling naar het barretje voor een ontbijt.

Lekker rustig en het verkeer en de mensen buiten observeren.

Toen ik buiten kwam begon het te sneeuwen. Wat een verschil met gisteren. Het was ook echt koud. Ik wandelde door een aantal straten en parken naar “De Markthal”. Een jugendstil gebouw met enorm veel kraampjes met van alles en nog wat. Vlees, kaas, groenten en fruit en ook heel veel souvenirs. Ik had al alles maar je moet niet hier iets kopen want het is twee maal zo duur als op andere plekken.

Het is lekker overdekt en dat was met dit weer wel prettig.

Toen ik buiten kwam was het harder gaan sneeuwen en ook was het erg water koud. Dit is echt een dag voor een museum bezoek en mijn hotel staat tegenover het Nationaal Historisch Museum van Hongarije.

Binnen ging het van de prehistorie tot aan 1990. Een land daveroverde of werd veroverd. Sommige stukken ken je van de geschiedenis boeken andere waren nieuw.

Heel interessant en ik was er haast twee en een half uur binnen.

Daarna was het tijd om iets te eten. Er stond nog een iets op het menu dat ik nog niet had geproefd: Langos.

Ik dacht nog even te wandelen maar het was bar en boos. Na nog even iets gekocht te hebben terug naar het hotel. Ik had toch nog even zo 6 km bij elkaar gewandeld vandaag. Wat ben ik blij dat ik gisteren alle highlights al had gezien met het prachtige weer.

Van Buda tot Pest

Er op uit. Het hostel heeft geen ontbijt maar twee honderd meter is een klein barretje. Eerst wat geld pinnen. Ze hebben in Hongarije Florint en dus is het handig wat cash te hebben. Gelukkig zag ik bij de eerste poging dat ik iets teveel euro’s had had ingetypt. Poging twee ging beter. 

In het cafeetje. “Budapest Barista” voor 5 euro een prima ontbijt en even nadenken wat ik allemaal wil zien vandaag. Vandaag wordt het Buda aan de overkant van de Donau. 

Het weer was geweldig. Vandaag vooral zon. Maar het is wel nodig een muts en handschoenen aan te hebben. Een prima wandeling over een van de bruggen over de Donau en daarna vele trappen op naar Buda Castle. Daar was het ultieme uitkijkpunt over Budapest. Het kasteel zelf wordt gerestaureerd dus dat kun je niet bezoeken. Maar alles er omheen is groots en mooi. Maar het meest mooie is toch wel het uitzicht vanaf hier. Het was er heel erg druk met Chinezen. Het is wel grappig hoe zij poseren voor de camera. Alsof ze bezig zijn met een fotoshoot voor een blad. 

Daarna een wandeling naar de Mattiaskerk en het Fishersbastion. Wat mooi is dat in dit deel van Buda veel gebouwen prachtige daken hebben. Bijna als een mozaïek. 

Ook hier weer prachtige uitzichten. 

Even wat souvenirs gekocht en daarna via vele trappen naar beneden naar de Donau. 

Daar ben je recht tegenover het Parlementsgebouw aan de andere kant van de Donau. En dus ook weer even foto’s nemen. 

Daarna rustig langs de Donau wandelend. Er was ergens een mini Rubiks Cube te zien als een herinnering aan het spelletje dat we allemaal wel eens gespeeld hebben. Het was even zoeken maar ik vond het. In een klein kelder restaurantje geluncht en toen via de Chainbridge weer naar de overkant. 

Het was koud aan de Donau. Er stond een straffe wind. Ik liep langs de Donau richting het parlementsgebouw. Dan kom je langs het monument. De schoenen op de Donaukade. 

"De Schoenen op de Donaukade" is een indrukwekkend Holocaust-monument, vlakbij het Hongaarse Parlement. Het bestaat uit 60 paar gietijzeren schoenen uit de jaren '40, die herinneren aan Joodse slachtoffers die in 1944-1945 door de Pijlkruisers werden gedwongen hun schoenen uit te trekken en in de rivier werden geschoten.

Het was er druk, logisch. Je wordt er even stil van. 

Daarna rond het Parlementsgebouw gelopen, wat een prachtig gebouw is. 

Daarna via mooie straten, het vrijheidspark naar de Sint Stefanuskerk. Een prachtige katholieke kathedraal. Het was meteen ook een manier om even te zitten en warm te worden. 

Via mooie winkelstraten kwam ik bij een restaurantje dat Kürtőskalács verkocht. 

"Koek op stok" staat bekend als de Kürtőskalács (schoorsteenkoek). Het is een traditioneel Hongaars gistdeeg, gespiraleerd om een houten of metalen stok gewikkeld en gebakken boven open vuur of in een speciale oven. 

Ik moest er wel een kwartier voor in de rij staan. Daarna even langs een lokaal supermarktje waar ik de traditionele paprika heb gekocht. In de souvenirs winkels kost het rustig 11 euro. Nu betaalde ik 50 cent. 

Daarna even naar het hotel. Ik had onderhand 13 km in de benen. En even rust zou ook even goed doen. 

Een korte stedentrip

Daar kan ik sneller plaatsen en ook meer foto’s plaatsen.

Ik had zo snel de bus dat ik zelfs een trein eerder had. Dus was ik ruim op tijd op Schiphol. 

Daar eerst geluncht bij “La Place”, door de security en daarna een heerlijke Starbucks koffie.  

Daarna rustig naar de gate. Wat een wandeling. Het leek wel alsof ik naar Budapest moest wandelen. Daar rustig gewacht en alles verliep prima op tijd.  

Eén wat ruwe vlucht met veel turbulentie maar het was maar iets meer dan anderhalf uur en dan sta je al in Boedapest waar we op de geplande tijd aankwamen. 

Ik had alleen maar handbagage dus kon meteen op zoek naar de bus. Die vond ik meteen en met de BudapestGo app had ik meteen een ticket. 

De 35 minuten rit was in de volle zon. Onderweg veel propaganda. Ik kan het Hongaars niet maar het gaat vooral om geld dat de EU geeft aan Oekraïense. Zelenskyy was overal. 

De bus stopte recht voor het hotel. Nou ja Hotel, van de buitenkant leek het een appartementen gebouw. En door twee verdiepingen te klimmen kwam ik bij het hotel. De receptionist legde meteen uit waar ik lekker en niet te duur kon eten en na alles in de kamer te hebben gebracht en mama even gezegd dat ik goed was aangekomen, ging ik op pad. Het was nog geen avond en dus spits uur. Het was even zoeken maar uiteindelijk vind ik het. Een klein typisch Hongaars restaurant. 

Het was niet te druk en dus nam ik plaats. Ik bestelde goulash soep en een ander typisch Hongaars gerecht. 

Het was heerlijk met een Hongaars biertje erbij. 

Daarna nog een kleine avondwandeling, een stukje langs de Donau en wat winkelstraten. Het was rond 7 uur en veel mensen waren nog op pad. Er hing een gemoedelijke sfeer. 

Daarna terug naar het hotel en verder rustig aan gedaan. Zo’n reisdag is altijd intens. 

Thuiskomen

We waren op een gewone tijd op en besloten gewoon te ontbijten, op te ruimen en te vertrekken. Om half 10 vertrokken we. Dag geweldige camping.

Naar Kristiansand is het maar 50 km en daar konden we pas om 16.00 inchecken.

Ik had op de weg er naar toe een best wel unieke wandeling gevonden. Tømmerrenna.

Vroeger, om het hout uit de heuvels te krijgen naar de rivier werd het in een houten baan met water naar beneden gebracht. Nu kun je in die baan een wandeling maken.

We waren er vroeg en dus was het nog lekker rustig. De zon begon te schijnen en we begonnen aan de wandeltocht. Echt een unieke ervaring. De baan ging zelfs over twee hangbruggen. Maar aan het eind was er een tunnel waar je heel krom door moest lopen en met een zaklantaarn en ik merkte dat mijn grote lijf dat niet leuk vond. Daarnaast moest ik heel erg letten dat ik niet steeds mijn hoofd stootte aan het stenen plafond. Na een meter of 30 was het beter om te draaien.

We liepen weer dezelfde weg terug en genieten van het mooie uitzicht en de unieke ervaring. Terug bij de auto besloten we naar Lillesand te gaan. Maar op de weg er naar toe begon het ontzettend te regenen. Dat was op hevigst toen we het mooie stadje met zijn witte houten huisjes in reden en we besloten dat het nu het weer niet was om daar te gaan wandelen.

Bleef niet anders over dan naar een enorm winkelcentrum te gaan in Kristiansand. Gewoon om de tijd te doden. Wat hebben we toch geboft dat we zo weinig regen hebben gehad.

Na een twee uurtjes was het bijna tijd dat we konden inchecken en dus reden we naar het hotel. Daar kregen we een prachtige kamer en het lag prachtig met uitzicht op een meer. Na wat gerust te hebben aten we nog wat pasta dat over was en de yoghurt.

We hebben nu bijna alles op en zijn goed uitgekomen met wat we meegenomen hadden.

Daarna nog rustig wat op de kamer zijn en dat is het de laatste nacht in Noorwegen.

31 juli

We stonden op een goede tijd op, kleedden ons aan en gingen uitgebreid ontbijten. Dit is een Sommerhotel zoals in Førde. Het is van de Folkshøyescole die in de zomer fungeert als hotel als de studenten er niet zijn. Prachtig gelegen en heel veel toeristen die dit ook doen. Er was een uitgebreid ontbijt en we namen het ervan.

Daarna nog rustig in pakken en genieten van de mooie omgeving van het hotel.

Om half 12 reden in 14 minuten naar de haven. Het was er heel druk maar later bleek dat dit vooral voor een boot voor ons was. Wij kwamen vooraan te staan maar moesten nog wel anderhalf uur wachten. De zon was prachtig en er stond een lekker windje. Noorwegen zwaaiden ons vrolijk uit.

De reis op de boot was er weer een voor de boeken. Warm, gladde zee en een prachtige zon. Na 4 uur kwamen we in Hirshalt aan en mochten als een van de eerste van boord. De slaapplaats was dezelfde als die voor dat we de boot hadden dus 10 minuten later waren we al op de bestemming en na wat noedels te hebben gegeten gingen we meteen slapen want we wilden voor dag en dauw vertrekken.

1 augustus

Het was heel vroeg. Nog voor de wekker van half 5 waren we beiden al wakker. En om 10 over half vijf reden we al weg.

We wilden zoveel mogelijk hebben gedaan voor het druk werd. Het gedeelte in Denemarken was heerlijk rustig. Het weer was wisselend, regen, dikke mist maar ook onze vriend de zon.

Om half 9 waren we in Flensburg in Duitsland. Daar tankten we en bij een bakker hadden we een goed ontbijt.

Toen op naar Hamburg.

Ja de file konden we niet vermijden maar het was beter als de heen weg.

Wat tegen viel is dat we daarna nog vele kleinere files hadden en veel regen. Om 4 uur reden we de grens bij Oldenzaal over. Het voelde als thuiskomen.

Les geleerd, doe de weg naar Hirshalt in twee dagen.

In Vlijmen stond mama ons al op te wachten. We waren thuis.

Epiloog

Het is weer een mooie reis geweest. We hebben samen genoten van zoveel moois. We hadden natuurlijk heel veel geluk met het weer. Wat heeft dat mooie plaatjes opgeleverd.

Ook waren de reacties van iedereen altijd heel leuk en genoten we ervan dat iedereen ons zo’n fijne vakantie wenste.

Noorwegen heeft ons meer gegeven dan we hadden kunnen bedenken. Het was een prachtige reis.

Kilefjorden Camping

Na een lange en ontspannen nacht stonden we rustig op. We hadden om 9 uur broodjes besteld en dat was echt heerlijk om in de zon rustig ons ontbijt te nuttigen.

De ochtend gebruikte ik verder door spullen schoon te maken, slaapzakken te luchten en alles te ordenen. Veel hebben we niet meer nodig en daarom was het lekker alles te ordenen en in te pakken.

Daarna lekker in de zon genieten van de rust. Na de lunch, in de middag, kregen we zin in toch een stukje te wandelen en besloten vanuit de camping een mooi pad langs het Kilefjorden te wandelen. Het was weer een prachtige dag. Ergen stond er plotseling een bankje en we genoten van het mooie uitzicht en de rust. We realiseren ons dat we net het weer de hoofdprijs hebben gehad.

Terug in de camping deden we nog wat dingetjes en kookten we het avondeten. We hebben deze vakantie heerlijke eenpansmaaltijden gemaakt en soms met verrassende combinaties maar we hebben steeds zo smakelijk gegeten.

Daarna nog wat lezen en toen toch maar op tijd naar bed. We nemen de rust echt heel serieus.

29 juli

Ook vandaag weer verse broodjes bij het ontbijt. Dat is echt smullen.

We wilden vandaag wel iets van wandelen en iets doen.

Ik, als stenen gek, had al gezien dat er in deze omgeving heel veel steengroeve zijn waar alle mogelijke mineralen en kristallen worden gevonden.

We reden eerst naar Iceland waas een tentoonstelling was van alle mogelijke stenen die in dit gebied worden gevonden. Heel mooi. Daarna reden we richting Evje en op die weg waren veel groeve maar allemaal op privaat land. We reden verder naar Evje Mineralisti. Hier kunnen kinderen buiten een steengroeve met hamer en beitel op zoek gaan naar kristallen. Er werd aardig gebeiteld. In het gebouw sprak een man ons aan. Het bleek een Nederlander te zijn die de eigenaar van de groeve was en die sinds 1992 al in Noorwegen was. Hij vertelde ons graag zijn verhaal. Hij zei ons ook de wandeling te doen langs alle groeven.

We begonnen aan de tocht. In het begin was het steil maar we heel mooi. Het pad liep van groeve naar groeve. Bij de laatste hebben we gezocht naar stenen en ik vond Biotiet. En zwarte vorm van mica. Helemaal blij. Stenen kopen is leuk maar zelf vinden is nog leuker.

Terug bij de auto begon het te regenen. Ja echt, het regende. De kinderen die aan het beitelen waren gingen dapper door.

We reden daarna terug naar de camping en gingen ieder douchen. Je hebt muntjes waarmee je 5 minuten kunt douchen. Heerlijk.

Daarna hebben we rustig weer aangedaan. Het was eigenlijk de laatste vakantiedag. Vanaf morgen gaan we langzaam terug. Woensdag naar Kristiansand, donderdag met de boot en vrijdag de weg terug naar Brabant.

Watervallen en tunnels

We werden heerlijk na achten wakker, kleedden ons aan en ontbeten. Daarna besloten we naar Vøringsfossen te gaan. De hoogste waterval in Noorwegen op 10 km afstand.

Buiten was het bewolkt tegen het mistige aan. De weg ging echt heel erg klimmend omhoog. Net aan het eind een tunnel die in de berg een haarspeld bocht had en een 360 graden bocht.

Na de auto geparkeerd te hebben liepen we naar het uitkijkpunt op de waterval. Een indrukwekkende belevenis want het uitkijkpunt was al een soort uitstekend platform waardoor je echt het idee had in de lucht te staan.

We liepen heen en weer tussen de verschillende uitkijkpunten en over de hangbrug die over de waterval is gemaakt. Daardoor kregen we de gelegenheid om hem van alle kanten te bewonderen.

Heel langzaam kwam er ook een zonnetje door en dat maakte het nog extra mooi.

Daarna besloten we nog een stuk door te rijden om de Hardangervidda op te gaan. Het is het grootste nationale park van Noorwegen en een enorm plateau gelegen boven de 1000 meter.

Ergens zetten we onze auto en genoten van het uitzicht.

Daarna besloten we naar Eidfjord te gaan om het dorpje te bekijken. We moesten daarvoor weer langs Vøringsfossen en de spectaculaire tunnels door.

Eidfjord bleek uiteindelijk niet zoveel. Wel besloten we er een burger en friet te eten. (Iets wat we deze vakantie nog niet hadden gedaan) zodat we s’avonds dat niet meer hoefde te doen.

Daarna zijn we terug gegaan naar het hutje en hebben de rest van de middag lekker ontspannen doorgebracht. Gegeten en vroeg weer gaan slapen.

We waren vroeg op. Voor ons lag een lange autodag en wilde die met rust doen.

Om 7 uur reden we weg. We moesten een stukje doen dat we ook vrijdag hadden gereden en dus ook de Hardangertunnel met midden in de tunnel een rotonde. Ja echt. In de tunnel kun je afslaan en een andere tunnel nemen. (Had dat vergeten te vermelden bij het verhaal van vrijdag.)

Er was bijna geen auto op de weg. Er waren weer vele tunnels. Hoeveel hebben we er deze vakantie gehad? Ik denk wel honderden in alle maten en soorten.
Het was heerlijk rustig en dat maakten dat anderhalf uur later bij Låtefossen stonden zonder dat er heel veel anderen waren. Normaal staan hier files met toeristen. Het is een tweeling waterval die naast de weg samen komen.

In Rødal stopten we even bij een stavkerkje en daarna was er weer een lange weg naar boven omdat we weer over een hoog plateau moesten. Het was weer spectaculair en wat was het genieten. Elke keer denken we dat we alles hebben gezien en dan is er toch weer iets moois dat ons weer verbaasd.

Daarna ging de weg heel langzaam naar beneden en was deze breed en prachtig tussen bergen door die ook langzaam lager en lager werden.

Bij Valle deden we voor het laatst boodschappen en tankten we weer. Het laatste stuk was makkelijk en om half 3 reden we de Kilefjorden Camping op waar we de laatste dagen rustig zullen doorbrengen. Een mooi klein hutje dat we hebben. De camping is van een Nederlandse vrouw en we hebben er al zoveel over gehoord. Het is prachtig gelegen aan een meer en met het mooie weer dat we weer hebben was het een heerlijke aankomst.

We installeerden ons en genoten van het buiten zitten en de zon. De komende dagen is het vooral genieten van rust.

Nieuwe banden

We waren voor de wekker wakker na weer een hele goede nachtrust. Het is echt een hele fijne plaats geweest en we genoten nog even van het mooie ochtend zonnetje en een heerlijk ontbijt.

Om half 9 reden we weg na eerst nog even de eigenaar te hebben gegroet. Het wee was weer prachtig en de weg rustig. We reden met een half uurtje naar de ferry waar we even moesten wachten maar waar een heel mooi uitzicht over het fjord was.

Na de ferry deden we nog even wat boodschappen en daarna reden we weer van de ene verbazing in de andere. Bergen, fjorden, meren met daar tussen kleine bergdorpjes. We reden langs Loen waar het duidelijk toeristisch is en gingen de volgende bergpas op. Boven had je een fantastisch uitzicht en natuurlijk maakte we foto’s ervan en genoten. Er stonden wat andere Nederlanders ook. Plotseling kwam er een bus met toeristen aan die stopte ook en als een mieren kwamen ze de bus uitzetten en letterlijk overspoelden ze de uitkijkplaats. We liepen gauw naar onze auto. De andere Nederlanders reden langs ons en we lachten naar elkaar om het komische tafereel.

We vervolgden onze reis en om half 3 waren we in het Sommerhotel in Førde. Het is eigenlijk een volkshogeschool die in de zomer zijn kamers verhuurt. We hadden een mooie kamer en omdat we zo vroeg waren besloten we om Førde even te gaan verkennen. We eindigde bij een groot winkelcentrum en liepen wat rond en bij de supermarkt haalden we nog wat dingen die we eerder niet konden vinden.

Daarna liepen we terug naar de auto en viel mijn blik op het linker voorwiel. De band was zichtbaar beschadigd. Het was duidelijk dat deze gauw of zou klappen of plat zou zijn. Ik schok behoorlijk. Wat te doen. We besloten rustig naar een garage te rijden. Maar de gene die we vonden waren allemaal dicht en op vakantie.

Rustig reden we terug naar het Sommerhotel en maakte ik contact met de ANWB alarmcentrale. Binnen het half uur belde een meneer van de Noorse ANWB dat het even ging duren maar dat hij er aan kwam. Het wachten begon. Wat was ik blij dat ik het hier ontdekte in deze stad en niet boven op een berg.

Na twee uur kwam hij. Ook hij constateerde dat er een nieuwe band op moest en gaf ons een adres op 5 minuten rijden van ons slaapadres dat morgen om half 8 open is.

Wat een opluchting. We konden daarna met een rustig gevoel gaan slapen.

25 juli

We waren vroeg op. Want we wilden zo vroeg mogelijk bij de garage zijn. Het ontbijt was vanaf half 8 en omdat de garage zo dichtbij was waren we even over achten bij de garage. Toen deze op de brug stond was het duidelijk dat het beter was alle vier de banden te vernieuwen. Safety first en dus besloten we vier banden er op te laten zetten. Vier man sterk werkten ze er even aan en om half negen had de auto er vier nieuwe onder zitten. Dat gaf een heel veilig gevoel. We reden dankbaar weg dat alles zo goed was verlopen.

Vandaag was er een laaghangende bewolking en na een stukje rijden begon het zelf te regenen. Regen. We waren bijna vergeten wat het was. Het was ook 10 graden lager en het leek nu meer op het weer dat we hadden verwacht in Noorwegen dan wat we hadden gekregen.

We moesten een stuk rijden en dan een ferry nemen. Maar toen we daar op de kade stonden bleek deze maar twee keer per dag te gaan en dus was die voor de ochtend al vertrokken. Nu moesten we een stuk terug om verder op een ferry te nemen. Deze ging wel vaak en we konden letterlijk zo de boot op rijden.

Daarna was de weg prima te doen. We werden door het navigatie systeem een rustig dal in gestuurd en kwamen bij een heel leuk dorpje met schattige houten huisjes. We besloten daar even wat te drinken en te eten en vervolgden daarna onze reis. De weg werd steeds smaller. Op een gegeven moment kon je er alleen met een auto rijden en als er een tegenligger kwam moest je stoppen en moest een van de twee achteruit rijden naar een passeerstrook. We moesten zelfs een tunnel in waar maar èènauto in paste die ook nog kronkelend zich door de berg baande. Het was een behoorlijk avontuur.

Na 30 km kwamen we weer op de gewone autoweg. We stopten bij een cafeetje om iets te drinken en even bij te komen.

Om drie uur kwamen we aan in Eidfjord bij een gasthuis met hutjes. Wij hadden en een en het was heerlijk ruim. De rest van de middag was het vooral bijkomen van alles. De spanning rond de banden, het intense rijden. Wat is dan een bed een goede ontspanning. We aten makkelijk en waren klaar voor een rustige ontspannen avond en nacht.