Niet naar Geiranger

We waren vroeg wakker. Toch wel een beetje ook van de warme nacht. Omdat er geen ontbijt bij het hotel zat, kleden we ons aan, pakten onze spullen en vertrokken we. Om half acht zaten we in de auto op weg naar onze nieuwe bestemming en alles wat we daar tussen tegen zouden komen. Het weer was al warm maar in de auto merk je daar gelukkig niets van. De weg was heel rustig. We reden op de E39 richting Alesund en we kwamen weinig verkeer tegen. Maar wat een mooie weg weer. De natuur was weer verrassend anders met veel fjorden en mooie vergezichten. Na twee uur stopten we en maakte met de brander een kopje koffie en thee en aten wat crackers. Het is heel simpel maar het geeft je een echt vrij en vakantie gevoel. Op de parkeerplaats stond ook een Nederlandse man. Hij vertelde dat hij de boot naar Kristiansand niet had gereserveerd en dat hij voor een enkeltje 750 euro had betaald. Wij hadden (in oktober) 300 voor een retourtje betaald. Dus hoe goed is het toch om sommige dingen gewoon te plannen.

We vervolgden onze weg en kwamen bij de eerste ferry. We konden er meteen op. Het was niet zo’n lange en daarna gingen we verder. In een dorpje deden we wat boodschappen en daarna kwamen we in Molde aanwaar we een tweede en langere Ferry hadden. De zee/fjord was een spiegel. Wat een prachtige overtocht werd dat.

Daarna nog een dertigtal kilometers en toen dachten we er te zijn. Maar wat booking.com ons had aangegeven bleek niet de plaats waar we moesten zijn. Na lang zoeken op de kaart vonden we het en om 2 uur kwamen we daaraan. Het bleek een Nederlandse eigenaar te hebben die 20 jaar geleden hier het had overgenomen. We hadden een prima hut met uitzicht op een meer.

In de middag rommelden we wat. Kleding wassen. Rusten, douchen. Ieder deed wat zij wilden. En dat is ook ontspannend. De temperatuur in de schaduw van de hut wat heerlijk en met een prachtig uitzicht was het zeer aangenaam. We hadden echt het beste plekje van de camping en stiekem vroegen we ons af of de eigenaar ons dat had gegeven omdat we Nederlanders zijn.

Ook de avond na weer een heerlijke maaltijd was rustig en ontspannen en we besloten op tijd te gaan slapen na toch weer een lange rit.

23 juli

Na een lange en heerlijke nacht stonden we rustig op en deden alles kalm en relaxt. Vandaag wilden we wat rijden en de omgeving zien.

Hier vlakbij is Geiranger (ten minste 2 uur nog rijden) wat een enorme toeristische trekpleister is. Maar waar de bussen en cruises allemaal naar toe gaan. En hoewel het een “must-see” is als je hier bent, trok het ons geen van beiden. Liever een fjord ernaast dachten we.

Om tien uur zaten we in de auto om naar Tafjord te rijden. De weg was fantastisch. De auto reed vlak langs het fjord en er waren zulke mooie uitzichten. Enkele keren stopten we want vanuit de auto kun je niet de mooiste foto’s en video’s maken. Na ruim een uur kwamen we aan in Tafjord. Het fjord loopt dood. Je kunt van daaruit alleen maar weer terug. Na een rondje gelopen te hebben lunchten we langs het water, in de schaduw want het was weer warm. Maar het was heerlijk.

Na een goed twee uur reden we weer terug. De rest van de middag genoten we rond het hutje. Het was zo een heerlijke ontspannen dag en geen toeristische drukte. Nee, we zijn niet bij Geiranger geweest, ook al waren we zo dichtbij. De foto’s zien we wel op Google maar wat wij gezien hebben was niet minder mooi.

De weg naar Trondheim

We stonden vroeg op. De zon was er al en begonnen alles in the pakken. De tent wilden we zo droog mogelijk inpakken en dus ruimden we alles op, ontbeten en kleden ons aan. Tent was nagenoeg droog en dus pakten we die ook in. Na de aardige mevrouw van de camping gegroet en ook bedankt te hebben reden we om half 10 weg.

Vandaag was het bijna 300 km maar we zouden over de mooiste weg van Noorwegen rijden. Na een 60 tal kilometers begon de klim naar het Sognefjellet. Heel wat haarspeldbochten verder waren we op ongeveer 1300 meter hoogte met de meest fantastische uitzichten. Bergen met eeuwige sneeuw en wijdse uitzichten. We zijn verschillende keren gestopt natuurlijk om foto’s en filmpjes te maken en in de sneeuw te staan. Natuurlijk is dat ijskoud als je dat doet met sandalen aan.

We vervolgden onze weg en vielen van de ene verbazing in de andere. Daarna daalden we weer af en kwamen in het Gudbrandsdaller die ons daarna weer over aan andere hoogte bracht; de Doverefjellet. Heel anders maar ook zo mooi.

Rond 4 uur kwamen we aan bij de Magalaupe Camping, genoemd naar de kloof waar het water dat langs de camping stroomt doorheen dondert. We hadden een schattig hutje.

Na een lange autodag was het goed rustig te kunnen eten en daarna te gaan slapen. Het was een intense maar geweldige dag geweest.

21 juli

We waren weer vroeg op. Vandaag een anderhalf uur naar Trondheim. We waren snel ingepakt en vertrokken weer met voor ons weer een zeer hete dag. In Trondheim is al meer dan een week een hittegolf bezig van 30 graden en meer. We waren dus goed voorbereid dat het heet zou worden.

Om half 11 waren we bij het hotel wat nog niet konden inchecken maar wel onze bagage konden achterlaten.

Daarna op zoek naar een parkeerplek. Niet dat die er niet waren maar allemaal zo duur. We besloten naar een strandje eerst te gaan omdat de hele dag de stad te veel zou worden in deze hitte. Maar overal was het heel moeilijk parkeren. Tot ik op Komoot een plek zag waar de laatste etappe van de Pelgrimsleden begint op een berg.

De pelgrimsleden is een pelgrimstocht van Oslo naar Trondheim van 650 km lang die naar het graf van Sankt Olav gaat. Een soort Camino dus.

We reden er naar toe en werden getrakteerd op een prachtig uitzicht over de Trondheimfjord, schaduw en wind. We kwamen helemaal bij. Na twee uurtjes reden we naar het hotel terug en checkte in. We hadden een mooie kamer installeerden ons en om 4 uur vertrokken we om de beroemde Nidaros kathedraal te bezoeken dat tevens het eindpunt is cancelled de Pelgrimsleden en het graf van Sankt Olav. Een kerk uit 1300 en in een woord prachtig. We zijn er lang binnen geweest en hebben er heel veel foto’s genomen.

Daarna nog een mooie rondwandeling en we eindigden bij een pizzeria waar werkelijk een heerlijke pizza hebben gegeten. Het bleek dat papa en mama er ook hadden gegeten zo’n 20 jaar geleden.

Na de pizza terug naar het hotel waar we heerlijk konden afkoelen met een frisse douche.

Jostedal

We waren vroeg op. Het was heerlijk koel. Vandaag zouden we de tent opzetten voor drie nachten. Gisteren hadden we al een rondje gemaakt om te zien waar je het best je tent kon opzetten ivm de zon en hitte en we hadden een mooie plek op het oog. Wel was te hopen dat de mensen die er stonden weg zouden gaan. Die waren heel langzaam. Het werd duidelijk dat ze de tijd namen. Om 10 uur hadden ze alles opgeruimd en liepen weg. De tent stond al niet meer maar wel hun auto. Ik besloot dat ik mijn auto er naast zou zetten en de tent alvast op zou zetten.

Samen zetten we de tent op. Het was al bloed heet en dus deden we het in etappes. Maar naast de ten was er schaduw van de bomen. En zo langzamer zeker was alles weer opgebouwd.

Het was maar goed dat we niet hebben gewacht dat ze weg waren gereden want ze kwamen drie uur later terug.

We hebben een fantastische plaats op het noorden met de zon die netje achter de bomen op het zuiden langs gaat en zo een schaduw creëert.

De rest van de dag rustig aan gedaan. Het was weer warm. Wij verzetten onze stoeltjes al naar gelang de schaduw zich verplaatste en daardoor was het heerlijk.

Langzamerhand zagen weer nieuwe gasten aankomen. De camping stroomde weer vol. Veel campers en caravans. Maar wij stonden op het mooiste plekje.

18 juli

We waren rond 8 uur, half 9 op en rommelden eerst wat lekker. Douchen, wassen en ontbijten.

Rond 11 uur vertrokken we naar een wandeling naar de Bergsetbreen gletsjer.

Het zou een makkelijke wandeling zijn van 3 km heen een drie kilometer terug. En ja het was prima te doen als wandeling maar wat was het heet. Elke schaduw, elke boom werd benut om even te ontsnappen aan de warmte. Maar we kwamen aan en hadden een prachtig uitzicht op de gletsjer. Hij lag hoog maar het was het helemaal waard.

Daarna terug wat eigenlijk makkelijker was dan de heen weg. Om 3 uur waren we terug op de camping. Moe maar blij dat we het gedaan hadden. De stroom van nieuw aangekomenen was al bezig. En ook nu bleek weer wat een prachtige plaats we hebben. De hele dag schaduw op een of ander moment rondom de tent.

We kookten ons potje. Het meeste maken we eenpansmaaltijden en vandaag was het aardappelpuree met worstjes en paprika er doorheen. Binnen een kwartier aten we.

Daarna afwassen, afdrogen en hoe vroeg het ook was ons klaarmaken voor de nacht. Omdat je naar het service gebouw moet gaan waar wc’s, douches enz zijn is het er soms heel druk. Je moet dus weten de goede tijden te gaan. En uiteindelijk was dat maar goed want nog geen half uur later barstte een enorme regenbui los. We hadden gelukkig snel alla binnen en zo zaten we rustig op onze stoeltjes in de tent te wachten dat de bui overging.

We besloten gewoon vroeg te gaan slapen en na zo’n inspannende dag was dat de beste keuze.

19 juli

Na een lange nacht was het goed ontwaken met weer een blauwe lucht en mooie zon.

We wilde vandaag proberen naar de Nigardsbreen gletsjer te gaan. Een gletsjer waar je veel dichterbij kan komen.

Om half 10 zaten we in de auto en om 10 uur waren we al op de route.

Vanaf de parkeerplaats kun je eerst een stukje met de boot nemen en dat deden we. Dat scheelt een stuk en het was ook prachtig op het gletsjer meer te varen. Daarna begon de 2 km tocht.

Papa en mama zijn hier in 2004 geweest. Toen kwam de gletsjer tot aan het gletsjermeer. Nu moest je nog honderden meters meer lopen en ook omhoog. De gletsjer is al zo geslonken i.v.m. klimaatverandering. Het was geen makkelijke tocht. Maar we deden het rustig aan en zo kom je ook nog ergens. Over grote bolders en stukken rots, uitgeslepen door de gletsjer die er ooit heeft gelegen. Maar het uitzicht was fenomenaal.

Wel was er een koele wind vanuit de gletsjer die de hitte niet toe liet. En dat maakt dat we het uiteindelijk haalden. Het was echt mooi om daar te staan. Sommige stukken gletsjer was prachtig blauw. We keken onze ogen uit.

Daarna rustig de terug tocht begonnen en die verliep ook prima. De boot lag weer te wachten en zo waren we weer terug bij de auto. Blij dat we de wandeling hadden gedaan. Bij het bezoekerscentrum dronken we nog een lekkere vruchtensap met op de achtergrond de Nigardsbreen.

Terug op de camping hebben we de tijd genomen om te wassen, douchen en rustig aan te doen. Morgen vertrekken we weer van deze prachtige plek. Het is zijn drie heerlijke dagen geweest. Rust en ook inspanning. We hebben genoten maar nu gaan we weer verder. Op zoek naar nog meer moois.

Van Skogtun naar Jostedal

Rustig opstaan en rustig ontbijten. Daarna wilden we ergens gaan wandelen. Dat bleek nog niet zo makkelijk. Waar we wilden wandelen mocht je niet zomaar parkeren. Uiteindelijk reden we terug naar de camping, parkeerde de auto daar en wandelde vandaar uit een mooie wandeling. Het wandelpad dat we vonden was een beetje wild en overgroeid. Maar vooral was het weer erg heet. Eigenlijk geen weer om te wandelen. We kwamen bijna oververhit terug op de camping. Het was midden op de dag en dan is het heel rustig en dus nam ik heerlijk de tijd om te douchen en de was te doen. Met deze hitte is alles zo droog. We genoten de rest van de middag van de rust, in de schaduw van de zon en alles wat zo’n middag met zich mee brengt.

Na het eten ruimde we alvast wat spullen op omdat we morgen weer vertrekken en gingen weer vroeg naar bed.

16 juli

We stonden om 7 uur op en binnen het uur hadden we ontbeten, opgeruimd en ingepakt. Het was nog lekker fris en we reden de eerste 2 uur lekker door. We hadden bedacht te stoppen in Voss en daar te tanken en boodschappen te doen. De komende vier dagen zitten we in het Jostedal. Buiten dat het een doodlopend dal is is er eigenlijk niet veel en dus is het fijn als we genoeg bij ons hebben.

Even buiten Voss wilden we pauze houden en iets eten. We kwamen langs een enorme waterval en dat was een mooie gelegenheid om te stoppen. Foto’s maken en even een lunch eten. Het was het juiste moment.

Daarna door.

In Gudvangen en Flam even het toerisme aanschouwd. Je kunt tussen de twee dorpen een boottocht nemen en vanuit Flam gaat er een treintje door de bergen 800 meter omhoog. Het kost rond de 100 euro. Ik had dit meer dan 20 jaar geleden al eens gedaan. Toen was het al commercieel. Er lag zo’n enorm cruiseschip aangemeerd. Er liepen echt honderden mensen door dat dorp.

Daarna namen we de langste tunnel van Noorwegen, bijna 25 km lang. Je doet er bijna een half uur over om er doorheen te komen.

Daarna een ferry en toen nog een uurtje en waren we in het Jostedal. Tussen de hoge bergen op een prachtig gelegen camping. We hebben de eerste nacht een hut en daarna 3 nachten de tent. We liggen tussen twee nationale parken ingeklemd.

Het was heet toen we aankwamen. 30 graden. Gelukkig bood een van de kanten van het hutje schaduw.

Koken, eten en daarna nog een rondje over het terrein om te kijken wat een mooie plaats zou zijn om morgen onze tent op te zetten. We gaan de komende dagen genieten van heel veel moois.

Langs de westkust van Noorwegen

Vandaag zijn we weer verder getrokken. We moesten eerst onze tent weer opbergen en precies toen we dat moesten doen kwam er een buitje over. Helaas moesten we de tent nat opbergen. Maar we moeten hem nog wel een paar keer opzetten dus dat is niet erg.

Om half negen reden we weg. We hadden een totale 5 en een half uur durende tocht voor ons maar daar zaten wel twee overtochten met een ferry bij. Een mooie afwisseling. We reden langs Stavanger en na een half uur was er de eerste ferry.

Deze gaat elke 15 minuten en wat een hoeveelheid aan auto’s kunnen daar op. Het is echt een veerpont en verder niets. We gingen wel even naar boven om te kijken. Het was een rimpelloze dag op het water. En dan te bedenken dat we bijna op de Atlantische oceaan voeren.

Daarna vervolgeden we onze tocht met ook heel veel tunnels. Sommigen onder het water, sommigen door de bergen. Het is altijd indrukwekkend als je bedenkt hoe dat alles is gemaakt.

Het was een goede dag om te rijden en het ging ook lekker vlot.

De tweede ferry was langer. Ook daar was er weer elk kwartier een afvaart. Daardoor hoef je nauwelijks te wachten. Deze was 22 km lang en we hadden de rust om even een koffie met iets erbij te drinken. Het was weer een prachtige overtocht met eilandjes en in de verte de hoge bergen met hun eeuwige sneeuw.

Daarna was het nog een uurtje en om drie uur kwamen we aan bij Skogtun Camping een half uurtje ten westen van Bergen. We hadden een hut geboekt deze keer en konden er al heel snel in. We hoefden niet alle camping spullen uit de auto te houden en dus waren we heel snel geïnstalleerd. Het hutje heeft een stapelbed een koelkastje en een kookstelletje. Voor de wc moet je zoals op de camping naar het wc gebouw.

We deden verder rustig aan en maakte een heerlijke spaghetti, zo veel dat we ook voor morgen nog hebben. De zon zakte langzaam in de zee. We zitten eigenlijk op een eiland tegen de Noordelijke Atlantische oceaan aan. Dus dat het zo rustig was is eigenlijk heel speciaal want het kan heel erg regenen en waaien hier.

Op tijd naar bed en heerlijk genieten van de rust.

14 juli

We werden om 8 uur rustig wakker. Het was bewolkt maar niet koud. We hadden samen besloten dat we een bezoek aan Bergen toch overslaan. Buiten dat we ook willen rusten trok het ons toch niet om weer een stad in te gaan.

In de afgelopen maanden heb ik veel gelezen wat je allemaal MOET hebben gezien als je in Noorwegen bent en eigenlijk is daar de hele route ook op gebaseerd. Maar we komen zoveel moois al tegen dat die speciale plaatsen ook niet perse moeten. Buiten dat ze vaak vol toeristen zijn. We hebben de besloten om elke keer goed af te wegen wat we willen doen en niet wat we moeten doen. Het is tenslotte vakantie.

We besloten wat boodschappen te gaan doen in een groot winkelcentrum. Dat ging vrij vlot en besloten daarna nog een rondje over de eilanden te rijden. De eilanden zijn allemaal met elkaar verbonden dmv bruggen en dus kun je veel aan doen.

Daarna terug naar huis en hebben we de rest van de middag en avond heerlijk rustig aangedaan.

Het was heerlijk zo even te onthaasten.

De hitte

Na een heerlijke nacht, we hebben heerlijke goede luchtbedden werden we rond 8 uur wakker.

Rustig aan doen was vandaag het motto. Opstaan, douchen, aankleden, ontbijten, afwassen, alles weer opladen, wasje doen en vooral genieten van het uitzicht.

We zitten op een heuvel en kijken uit op bergen en een berg meer. We hadden besloten na twee autodagen dat we vandaag lekker rustig aan zouden doen. In de ochtend verder heerlijk van de zon en het uitzicht genoten.

Daarna wilden we gaan wandelen maar we vonden bij het gekozen wandelpad geen parkeerplaats. Marijke las dat het 40 euro per uur kostte maar dat had ze verkeerd gelezen. Het was 40 kronen per uur maar toen waren we al weer op weg naar het volgende. We maakte een prachtige autorit waar we prachtige meren met hoge kliffen zagen. Natuurlijk zijn er highlights die je moet hebben gezien maar deze verborgen pareltjes zijn even mooi.

Terug op de camping namen we onze stoeltjes en namen die mee naar het water waar we nog enkele uren hebben gezeten. Onderhand waren aan onze rechterkant een ander Nederlands gezin komen staan. We hebben nu niet meer zo’n mooi uitzicht maar gelukkig hebben we het vanmorgen gehad. Zij kwamen van een camping waar wij aan het eind zullen staan.

Het is trouwens nu heel druk op de camping. Elk plaatsje is bezet.

Daarna koken en daarna was de dag al weer om. Het was een hete dag geweest maar wat een cadeautje als je bedenkt dat we met zulk weer in Noorwegen zitten.

12 juli

Rustig weer opstaan en alles doen wat er moest gedaan worden. Het zou weer een hele warme dag worden. We hadden op het programma staan om naar Stavanger te gaan. We namen een alternatieve route en tjonge jonge wat was dat weer mooi. Om half 1 waren we in Stavanger. Eerst nog een app downloaden om te kunnen parkeren en toen gingen we de stad in. Oooo wat was het heet. Het was lopen van schaduw naar schaduw. In het stadshart wilde we even een kopje koffie met iets erbij nemen. Het was lekker maar we waren wel meteen 30 euro armer. Maar goed. Het is vakantie en dan moet je genieten.

We moesten wat boodschappen doen en deden dat eerst. Heel vriendelijk werden we overal geholpen.

In de haven lag een enorm cruiseschip. En overal zag je Amerikanen lopen. Je haalt ze overal tussenuit. Om dat hier zoveel cruiseschepen komen is het ook logisch dat alles vreselijk duur is. Daarna naar het echte oude Stavanger. Overal witte huisjes van hout. Heel erg pittoresk.

Op de terugweg kwamen we onze buren (niet het gezin) van de camping tegen. Ze hadden pech met de auto en waren nu bezig om een garage te zoeken om de auto na te laten kijken. Ze vroegen of ze met ons zouden kunnen meerijden als ze de auto moesten achterlaten. Natuurlijk en we wisselden telefoonnummers uit voor het geval.

We aten ergens een burrito en wandelden nog even door Stavanger. Eigenlijk was het gewoon te warm om hier te zijn.

Na nog een rustig uurtje in de schaduw besloten we rustig de terug weg naar huis te aanvaarden. Het was goed geweest. Stavanger is een mooie stad maar met die hitte ook niet te doen.

Thuis aangekomen op de camping vertelden de buren dat ze het er toch op hadden gewaagd om weer terug te rijden. We begonnen het vertrek voor te bereiden voor morgen. Alles wat al in de auto kon deden we in de auto. En daarna vroeg naar bed want morgen wacht ons weer een reisdag.

Vertrek naar Noorwegen

Vandaag zijn Marijke en ik vertrokken voor onze trektocht door Noorwegen. Om 6 uur stond ik voor de poort en begon onze reis. Het zou een lange reis worden, dat wisten we. Dat het uiteindelijk 14 uur rijden was hadden we niet gedacht. Veel is er niet te vertellen. Maar we kwamen in een verkeersinfarct in Hamburg terecht dat al ons geduld heeft gevraagd. We waren toen nog niet eens op de helft. We zijn uiteindelijk om 8 uur ’s’avonds aangekomen in Hirtshals. Ongelooflijk moe. We zijn meteen gaan slapen.

Op deze reis ga ik niet elke dag een blog posten. Buiten dat ik nu zelf rijd en niet wordt gereden heb ik ook minder mogelijkheden. Maar we gaan jullie op de hoogte houden.

10 juli

We waren voor de wekker al wakker. Ik had heerlijk geslapen en voelde me weer fit. We hadden een klein appartementje in het midden van Hirshalt en dicht bij de boot. Na het ontbijt en alles weer ingepakt, reden we in een paar minuten naar de kade. We waren een van de eerste en de boot uit Bergen was nog niet eens aangekomen.

Om half negen konden we de boot op en om half 10 voeren we weg. Het is indrukwekkend hoeveel auto’s, campers, caravans en grote vrachtwagens er op zo’n boot kunnen.

Omdat we vroeg op de boot waren namen we meteen koffie met Deense koffiebroodjes. Heerlijk. Daarna liepen we naar het achterdek en zagen de boot van de kade los komen.

Het werd een heerlijke tocht. Met zon en een zee die een spiegel was. Het achterdek was bezaaid met mensen die heerlijk op de grond in de zon genoten van deze prachtige overtocht. Na bijna 4 uur waren we aan de overkant en binnen het half uur waren we van de boot af. We waren nu in het uiterste zuiden van Noorwegen en we zouden langs de west kust naar boven gaan. De E39. Maar na anderhalf uur kregen we de mededeling dat het langer zou duren en er werd een alternatieve route aangeboden. Zouden we het er op wagen? We besloten van wel en wat we kregen was een fantastische binnenweg met prachtige meren, bergen en kloven.

We keken onze ogen uit.

Om 5 uur kwamen we aan op de Veen Gard Camping. Een geiten boerderij was er ook bij. We mochten zelf een plaatsje uitkiezen. Het was een gemoedelijke sfeer. Na even de handen uit de mouwen hadden we om 8 uur alles klaar en ook gegeten. De zon was er nog en het was zo genieten hoe alles was. Daarna nog een klein rondje gelopen en om 10 uur naar bed. Een goede start van hopelijk nog heel veel moois.

Terug uit Moldavië

Ik kwam langs de Katholieke kathedraal en nieuws gierig wilde ik toch even weten of deze er nu echt uit ziet als bij ons in een land waar zoveel orthodoxe kerken zijn. En ja, het was echt een kerk zoals bij ons al waren de plafonds ook heel erg mooi met schilderingen versiert. De kerk was net uit.

Daarna terug naar het hotel om even nog op te frissen want het was onderhand al aardig heet geworden en de laatste dingen in de rugzak te doen.

Om kwart voor 12 stond een bus klaar die ons allemaal naar het vliegveld bracht. Tot Warschau zouden we, de Nederlanders en de Belgen nog samen in het vliegtuig zitten. Daarna gingen wij naar Amsterdam en zij naar Brussel.

Het was heel druk bij de gates. Nergens was een plaatsje om te zitten. Veel Moldaviërs die in het buitenland wonen gingen na de feestdagen naar huis. We vertrokken met een kleine vertraging hopend dat dit onze aansluitende vlucht in Warschau niet zou beïnvloeden.

In Warschau hadden we drie kwartier. We namen afscheid van de Belgen. Mooi hoe toch in korte tijd elkaar hebt leren waarderen. De vlucht naar Amsterdam zat weer tot de nok toe vol.

Het was een redelijke vlucht. Ik vind LOT de Poolse maatschappij waar ik mee vloog niet echt heel prettig. Maar goed. Ik stond aan het eind van de vlucht weer veilig met 2 benen op Nederlandse bodem.

Epiloog:

Moldavië was een hele ervaring. Ik heb enkele dingen beschreven maar de informatie die ik heb gekregen door Natalia was vele malen meer.

Maar enkele dingen die ik heb meegemaakt wil ik alleen nu delen, nu ik terug ben in Nederland.

Daar in Soroca. Bij de Candle of Gratitude, terwijl we Oekraïne inkeken waren we getuigen van een enorme explosie. Het was zeker 30 tot 40 km diep in Oekraïne maar de paddestoel was duidelijk zichtbaar. Het was pijnlijk en indrukwekkend. De oorlog letterlijk op ons netvlies te zien.

Daarnaast waren we in Transnistria in rood gebied. Dat betekent dat je niet geholpen wordt door buitenlandse zaken en niet verzekerd ben, mocht er iets gebeuren.

Nu garandeerde Koning Aap en de reisorganisatie in Moldavië dat als er iets zou gebeuren we er niet naar toe zouden gaan. Dus voelde ik me ook rustig.

Ik zelf heb me nooit onveilig gevoeld. De sfeer in alle steden die we aangedaan hebben was relaxt.

Wel heb ik des temeer begrepen hoe deze landen, Moldavië, Transnistria en Oekraïne met elkaar verweven zijn. Een geschiedenis die niet door landsgrenzen bepaald wordt, een verleden dat de huidige problemen beïnvloeden, oplossingen die niet makkelijk te vinden zijn. Maar voor mij blijven de mensen over die zo vriendelijk en welwillend zijn. Wat ben ik blij dat ik deze reis heb mogen maken.