We waren voor de wekker wakker na weer een hele goede nachtrust. Het is echt een hele fijne plaats geweest en we genoten nog even van het mooie ochtend zonnetje en een heerlijk ontbijt.

Om half 9 reden we weg na eerst nog even de eigenaar te hebben gegroet. Het wee was weer prachtig en de weg rustig. We reden met een half uurtje naar de ferry waar we even moesten wachten maar waar een heel mooi uitzicht over het fjord was.

Na de ferry deden we nog even wat boodschappen en daarna reden we weer van de ene verbazing in de andere. Bergen, fjorden, meren met daar tussen kleine bergdorpjes. We reden langs Loen waar het duidelijk toeristisch is en gingen de volgende bergpas op. Boven had je een fantastisch uitzicht en natuurlijk maakte we foto’s ervan en genoten. Er stonden wat andere Nederlanders ook. Plotseling kwam er een bus met toeristen aan die stopte ook en als een mieren kwamen ze de bus uitzetten en letterlijk overspoelden ze de uitkijkplaats. We liepen gauw naar onze auto. De andere Nederlanders reden langs ons en we lachten naar elkaar om het komische tafereel.

We vervolgden onze reis en om half 3 waren we in het Sommerhotel in Førde. Het is eigenlijk een volkshogeschool die in de zomer zijn kamers verhuurt. We hadden een mooie kamer en omdat we zo vroeg waren besloten we om Førde even te gaan verkennen. We eindigde bij een groot winkelcentrum en liepen wat rond en bij de supermarkt haalden we nog wat dingen die we eerder niet konden vinden.

Daarna liepen we terug naar de auto en viel mijn blik op het linker voorwiel. De band was zichtbaar beschadigd. Het was duidelijk dat deze gauw of zou klappen of plat zou zijn. Ik schok behoorlijk. Wat te doen. We besloten rustig naar een garage te rijden. Maar de gene die we vonden waren allemaal dicht en op vakantie.

Rustig reden we terug naar het Sommerhotel en maakte ik contact met de ANWB alarmcentrale. Binnen het half uur belde een meneer van de Noorse ANWB dat het even ging duren maar dat hij er aan kwam. Het wachten begon. Wat was ik blij dat ik het hier ontdekte in deze stad en niet boven op een berg.

Na twee uur kwam hij. Ook hij constateerde dat er een nieuwe band op moest en gaf ons een adres op 5 minuten rijden van ons slaapadres dat morgen om half 8 open is.

Wat een opluchting. We konden daarna met een rustig gevoel gaan slapen.

25 juli

We waren vroeg op. Want we wilden zo vroeg mogelijk bij de garage zijn. Het ontbijt was vanaf half 8 en omdat de garage zo dichtbij was waren we even over achten bij de garage. Toen deze op de brug stond was het duidelijk dat het beter was alle vier de banden te vernieuwen. Safety first en dus besloten we vier banden er op te laten zetten. Vier man sterk werkten ze er even aan en om half negen had de auto er vier nieuwe onder zitten. Dat gaf een heel veilig gevoel. We reden dankbaar weg dat alles zo goed was verlopen.

Vandaag was er een laaghangende bewolking en na een stukje rijden begon het zelf te regenen. Regen. We waren bijna vergeten wat het was. Het was ook 10 graden lager en het leek nu meer op het weer dat we hadden verwacht in Noorwegen dan wat we hadden gekregen.

We moesten een stuk rijden en dan een ferry nemen. Maar toen we daar op de kade stonden bleek deze maar twee keer per dag te gaan en dus was die voor de ochtend al vertrokken. Nu moesten we een stuk terug om verder op een ferry te nemen. Deze ging wel vaak en we konden letterlijk zo de boot op rijden.

Daarna was de weg prima te doen. We werden door het navigatie systeem een rustig dal in gestuurd en kwamen bij een heel leuk dorpje met schattige houten huisjes. We besloten daar even wat te drinken en te eten en vervolgden daarna onze reis. De weg werd steeds smaller. Op een gegeven moment kon je er alleen met een auto rijden en als er een tegenligger kwam moest je stoppen en moest een van de twee achteruit rijden naar een passeerstrook. We moesten zelfs een tunnel in waar maar èènauto in paste die ook nog kronkelend zich door de berg baande. Het was een behoorlijk avontuur.

Na 30 km kwamen we weer op de gewone autoweg. We stopten bij een cafeetje om iets te drinken en even bij te komen.

Om drie uur kwamen we aan in Eidfjord bij een gasthuis met hutjes. Wij hadden en een en het was heerlijk ruim. De rest van de middag was het vooral bijkomen van alles. De spanning rond de banden, het intense rijden. Wat is dan een bed een goede ontspanning. We aten makkelijk en waren klaar voor een rustige ontspannen avond en nacht.