Na de overnachting bij de Todrakloof gaat de reis verder richting Merzouga. Je volgt een onverharde ruige route in het gebied van de Erg Chebbi-woestijn tot je uiteindelijk je overnachtingsplek bereikt. De enorme zandduinen in dit gebied geven je het gevoel alsof je in de Sahara terecht bent gekomen.De Erg Chebbi woestijnis een van de weinige zandwoestijngebieden van Marokko. De immense zandduinen zijn hier maar liefst tot 150 meter hoog. Bij zonsopkomst of zonsondergang kleuren de duinen extra mooi.

Je ervaart hoe heet de woestijn kan zijn. Gelukkig beschikt de herberg waar je verblijft, mooi gelegen aan de rand van de woestijn, over een zwembad. Heerlijk voor een verfrissende duik!

Na een goede nacht en goed ontbijt vertrokken we om 9 uur weer. We reden nu in een steeds droger en schraler landschap. Na een uurtje was er een plaspauze en een koffiepauze. Een leuk tentje met heerlijke koffie.

Daarna weer verder. Langzamerhand veranderde het landschap en kwam langzaam de woestijn te zien. Het gele zand kwam overal tevoorschijn. We zagen de bedoeïenen, kamelen en geiten en onderhand begon met Arabisch liedjes op te zetten. Hajar die met ons mee is is Marokkaanse en begon lekker mee te zingen. Daarna kwamen we aan op een fabriek waar met stenen tafelen maken van marmer met fossielen. Prachtig. Ik kon het niet laten een klein stukje met smaragd te kopen en een fossiel van een pijlstaart inktvis.

Even verder gingen we lunchen. Ik koos voor een Margarita. Een hele leuke fotografische plaats.

Daarna nog een uurtje naar het volgende hotel. Langzaamaan kwamen de duinen van de Sahara in zicht. Natuurlijk kan een woestijn op velerlei manieren er zijn maar dit is wat de meeste mensen voor ogen hebben.

Om drie uur waren we bij hotel Yasmina en kregen we heerlijk koele kamers aangeboden. Het was echt ongelooflijk ruim met ook nog een eigen dakterras. Eén kamer uit het sprookje van 1000 en een nacht.

Tot kwart over 6 hadden we vrije tijd. Daarna gingen we op dromedarissen de woestijn in. Allemaal hadden we een sjaal op een speciale manier om ons hoofd geslagen tegen het stof en de zon.

Het rijden op een dromedaris is echt een hele klus. Daarnaast liep de dromedaris achter mij steeds aan mij benen te lebberen. Maar goed wat een ervaring. De duinen op en af. Ergens stopten we en klommen op een duin en wachtten de zonsondergang af. Het was zo bijzonder.

Daarna terug terwijl het al donker werd. Bij aankomst van het hotel ging mijn dromedaris even te snel zitten en viel ik van een behoorlijke hoogte. Het was even schikken maar het ging gelukkig goed. Wel wat spierpijn hier en daar.

Daarna was er een geweldig buffet. Heerlijk gegeten. Buiten was het pikkedonker.

De gids wilde de donkere duinen nog in om naar de sterren te kijken en tot rust te komen. Een paar van ons gingen mee. Het was overweldigend hoe mooi de stilte en het universum je dan pakt. Geen mooiere afsluiting van de hele speciale dag.