Langs de Moezel en de Ahr

Het ontbijt was pas om 8 uur maar ik had alles al gepakt dus na een goed ontbijt begon ik om half 9 aan de volgende etappe. Het was bewolkt en daardoor niet meteen zo heet.

Het begon met de bocht van Boppard. Hier draait de Rijn letterlijk 180 graden. Er is ook een punt waar je precies op de helft van de bocht ben.

Na 25 km stond ik in Koblenz. Een week geleden kwam hier aan om de volgende morgen verder te reizen en nu na 6 dagen fietsen sta ik er weer.

Het fietspad langs de Rijn was prachtig. Een brede promenade waar op deze zondagmorgen heel veel werd gewandeld. Hij eindigt bij de Deutsche Ecke.

Deutsches Eck, in oude teksten ook welDeutscher Ordt, Nederlandse vertalingDuitse hoek, is een gedenkteken in deDuitsestadKoblenz. De kunstmatige landtong markeert de monding van deMoezelin deRIjn. Op Deutsches Eck staat een nationaal monument voor de Duitseeenheid. Deutsches Eck maakt deel uit van hetUNESCO-werelderfgoedCultuurlandschap Oberes Mittelrheintal. (Bron Wikipedia)

Leuk feitje:

In 1990 nam het televisieduo Bassie en Adriaan ter gelegenheid van de serie ‘Bassie en Adriaan: Op reis door Europa’ een scene op bij het monument.

Daar heb ik wat foto en video’s opgenomen. En daarna weer verder.

De weg was eigenlijk grotendeels een fietspad langs de Rijn. Het is dUidelijk steeds drukker met boten op de Rijn en met fietsers langs de Rijn. Ik rijd je steeds meer van dorp naar dorp. In Weissenturm was het tijd voor een kop koffie met…… een Radler. Ja ik had zo’n dorst en zin in een Radler. Haha.

De weg was verder hetzelfde maar vlak vooor ik de monding van de Ahr over moest steken was er een omleiding. Bij de watersnoodramp van verleden jaar was de fiets brug weggeslagen en dus moest ik omrijden om een brug te nemen die meer in het binnenland lag. Nou dat was een hele puzzel want na het eerste bordje waren er geen meer en moest je het zelf maar uitzoeken. Intussen blèrde Komoot dat ik terug moest, omkeren moest, dat de route 450 meter rechts van me was en dat weer 350 meter links van me. Uiteindelijk pikte ik hem weer op en was Komoot tevreden. Ik vond de brug over de Ahr en ik verbaasde me dat zo’n onschuldig stroompje zoveel destructie had kunnen veroorzaken verleden jaar.

Na twee km kwam ik bij mijn volgende hotel en had ik ruim 70 km in de pocket voor vandaag.

Na een koude douche en alles weer even aan de oplader te hangen, nog een wandeling gemaakt in Kripp. Ja het is eigenlijk de stad Remagen maar Kripp is het gehucht er tegen aan ligt en hoort bij Remagen.

Ook nog even naar de monding van de Ahr gelopen om de brug te zien die kapot is. Het is niet voor te stellen dat er zo’n muur van water doorheen is gekomen en dat het water nu zo extreem laag staat. Nog even naar mooie steentjes gezocht en daarna weer naar het hotel gegaan. Het was weer een goede dag.

Spectaculair

Ik was op tijd wakker maar niet vooruit te branden. Mijn benen waren van was deze morgen. Na een heerlijk ontbijt me toch er even doorheen gezet en zo zat ik weer precies om 8 uur op de fiets. Daarna ging het langzamerhand beter.

De regen en het onweer hadden alles lekker op gefrist en de eerste 20 km gingen snel.

Ik reed Bingen binnen op het moment dat de trein uit Koblenz langs reed. Vreemd, 5 dagen geleden zat ik nog daarin op weg naar het zuiden en nu reed ik al hier. Vanaf Bingen begint het Rijndal. Het wordt gezien als het mooiste stukje van de Rijn en staatop de Werelderfgoedlijst van de Unesco. De Rijn kronkelt hier tussen de bergen door naar het noorden. Met vele burchten en kastelen op de uitkijk.

Het was heel druk met fietsers. Er zijn zelfs tochten waarbij mensen in Bingen op de fiets worden gezet en dan naar Koblenz fietsen, natuurlijk op ebikes.

Het was echt spectaculair om daar te fietsen en ik genoot van elke kilometer. Na een 15 km heb ik op een bankje met uitzicht op de Rijn een kop koffie gezet. Het was echt zoals een fietsvakantie hoort te zijn. Even later kwam ik door een dorp waar heel veel mensen bezig waren met Petanque (Jeu de Boules). Het werd alleen gespeeld op heel grof gravel. Zal niet makkelijk geweest zijn.

Na weer wat kilometers kwam ik bij de Loreley aan.

Op de Loreley, een 132 m hoge leisteenrots, leefde, volgens de overlevering, een blonde zeemeermin, die met haar gezang de schippers verleidde, waardoor ze in ondiep vaarwater terechtkwamen en strandden.

Eigenlijk is het een grote rots meer niet maar het was leuk te weten.

Ik fiets nu al twee dagen en dat ik steeds het zelfde stel tegen kom. We hebben hetzelfde tempo maar hé, ik op een gewone fiets en zij elektrisch.

Vanaf St. Goar was het nog 10 km en wat waren die zwaar. Geen schaduw, warm en fietsen met wind tegen. Toch kon ik het niet laten om te stoppen voor foto’s want het bleef spectaculair. En daar was dan na 66 km Boppard. Het hotel ligt aan de boulevard en zo kon ik in de avond nog lekker een kleine wandeling maken.

Ik wilde vandaag gewoon een frietje met iets daarbij maar dat was nog niet zo eenvoudig. De pizzeria waren er te over en ook de ijssalons maar iets eenvoudigs??? Uiteindelijk vond ik een tentje en kreeg ik toch wat ik zocht.

Daarna terug naar het hotel. Het was echt een spectaculaire dag. Echt een van de hoogtepunten van deze tocht.

Airco op de fiets

Na een heerlijke nacht werd ik vroeg wakker. Al liggende kwam ik er achter dat ik een blaar had zitten iets onder mijn bil. Nou behandel die maar eens!!! Gelukkig had ik wel alles en zelfs wandel tape. Dus zo goed als zo kwaad getapet en doorgeprikt. Alles op de tast.?

Na een heerlijk ontbijt om 8 uur weer vertrokken. Want het zou vandaag heel warm worden. Het ging echt heel voorspoedig en de temperatuur was nog goed te doen.

En ja de weg liep weer veel langs de Rijn. En zo niet dan was er veel te zien. Mooie dorpjes, overstekende hertjes (helaas ging het snel om te fotograferen, een prachtige buizerd, ooievaars, en een voor mij uit snellende haas. Maar ook heel veel fietsers, bepakt en bezakt. En ieder op zijn eigen manier: een gewone fiets, elektrische fiets, ligfiets, iemand met zijn gehandicapte vrouw op de tandem, met een karretje er achter, met kinderen er achter, met alleen maar twee tassen of met meer tassen dan mogelijk plus nog een gitaar op de rug en als laatste een Fries, trots met zijn Friese vlag op zijn fiets. Nee, ik ben niet de enige.

Mijn blaar ging goed ik had er gelukkig geen erge last van. Maar de hitte werd steeds meer een factor dus wat doe je dan? Je zet de airco aan.

Nu zie ik iedereen die dit verhaal al leest bedenkelijk kijken. Ja, ja Marianne dat kun je wel zeggen maar een airco?

Ik heb een sjaaltje van speciaal materiaal en als je die helemaal nat maakt en om je nek hangt dan verkoeld dat en al fietsend blijft het verkoelen. Het is echt geweldig en eigenlijk is het het effect van een airco.

Na 50 km was daar Mainz. Het voelde even als een mijlpaal. Het fietspad liep helemaal over de boulevard langs de Rijn. Het voelde allemaal feestelijk.

Daarna nog even een stuk industrie want bij grote steden kun je daar niet om heen en toen was ik al heel vroeg bij het Waldhotel. Ik kon nog niet inchecken maar zoals de naam het al zegt; het lag tegen een bos aan en daar heb ik rustig in de schaduw gewacht. Vandaag zijn dat weer 64 km erbij.

Om 2 uur kon ik inchecken en de fiets kon weer achter slot en grendel. Vandaag een kamer met balkon en dus tijd om eens uitgebreid de was te doen. Nu heb ik veel van merinowol en dat stinkt niet gauw maar het voelt toch een beetje schoner als het weer even een sopje heeft gezien. Het hing heerlijk daarna te drogen in de zon op het balkon.

Daarna gewoon niets. Ik besloot vandaag te koken op het balkon. Terwijl ik daarmee begon, begon het te regenen en even later ook te onweren. Ik was blij dat ik niet onderweg was want het stortte en lang ook. Gelukkig was mijn balkon overdekt en dus kon het koken gewoon doorgaan. De noedels met koffie erna smaakte prima.

De rest van de avond rustig aan. Lekker gelezen vanaf mijn ereader. Het is tenslotte vakantie.

Geen Rijn te zien

Een goede nacht in een toch wel zeer oud pension. Nu begrijp ik ook waarom er bij Booking.com maar twee foto’s waren. Het was echt kamperen. Met een douche cabine in je kamer en toilet op de gang was het echt niet meer van deze tijd. De reviews op Google waren allemaal positief maar na nog een keer allemaal nagelezen te hebben, bijna allemaal fakeaccounts.?

Maar goed ik had goed geslapen. En daar kwam ik voor. Om half 8 had ik een ontbijt. Povertjes maar ik at alles op om toch goed op weg te kunnen. Met mij zaten nog twee andere fietsers aan het ontbijt in het zelfde schuitje zullen we maar zeggen.

Op weg naar Worms voor vandaag. Even buiten Germersheim heb ik de ketting van mijn fiets weer van smeer voorzien. Na de vele kilometers op gravel was alles droog.

Wat op valt elke dag weer is dat vroeg in de morgenalle basisschool kinderen in dorpen en steden zich verzamelen en dan met een bus worden opgehaald. Zo iets als een Vakantieschool waar ik in mijn jonge jaren naar toe ben gegaan. In het dorpje na Germersheim reed een jongetje met zijn elektrische step achter me op de weg naarzo’n verzamelpunt. Hij wilde me inhalen. Maar dat liet ik even niet gebeuren en dus zette ik een tandje bij.?

De eerste grote stad was Speyer. De Rhein Radweg gaat er omheen maar ik wilde echt niet me de mooie gebouwen en Dom laten ontnemen en dus reed even wat om. Op de grote winkelstraat waren al de terrasjes open en besloot ik een kop koffie te drinken. Het deed me goed. Daarna verder.

Ik moet steeds denken aan het boek “ Kruistocht in spijkerbroek”. De hoofdpersoon Dolf komt hier tussen Worms en Speyer (in het boek Spiers) aan in de middeleeuwen.

In dit gebied zijn er heel veel stukken Rijn die niet meer deel uitmaken van de doorgaande Rijn maar meer als recreatie plassen worden gebruikt. Daar moet je steeds omheen fietsen en zie je de huidige Rijn niet. Daarnaast kom ik nu steeds grotere steden tegen waar je om de havens en industrieën heen moet. Zo ook in Ludwigshafen. Dwars door de stad met de grote Bas-F fabrieken en chemische fabrieken waar de stad om bekend is.

Het was afzien. Ook omdat het in de stad veel warmer was en er veel verkeer was. Gelukkig kun je prima fietsen op de fietspaden. Maar het was afzien.

Daarna nog 20 km over een weg zonder bomen. Vandaag minder wind en dus was het heet om te fietsen. Gelukkig de laatste km was onder bomen en zo was ik even voor tweeën bij Hotel Boos. Ja echt, Boos, maar de mensen waren super vriendelijk en ik kreeg een geweldige kamer en bij binnen komst een glas met koel Citroën water. Na gisteren is alles een paleisje, ha ha.

Dat waren weer bijna 70 km erbij vandaag. En dat zonder de Rijn te hebben gezien.

Na een heerlijke douche en wat geschreven te hebben een wandeling om ergens iets te gaan eten. Het werd een heerlijke vegetarische pizza. Ook ben ik nog even de beroemde Dom van Worms in gegaan. Wat een prachtige kerk.

En daarna terug naar de kamer voor verder een rustige avond.

Links und rechts Rheinische

Weer vroeg wakker maar rustig aan gedaan. Ook al wordt het overdag heel heet, het koelt gelukkig goed af in de nacht.

Vandaag een lange etappe voor me van ruim 80 km. Maar ik kan pas laat inchecken en dus ga ik het rustig aan doen.

Na een uitgebreid ontbijt op weg. Het was zelf koel in het begin. Ik moet zeggen dat ik daar wel van hou. Na ongeveer 8 km was ik weer bij de Rijn. De rivier heeft een kalmerende werking op me. Het misschien eindeloze fietsen op de dijk geeft ook rust. De boten die voorbij varen, de vele zwanen en eenden. Het maakt me bijna zen.

Vandaag zou ik zowel aan de rechter kant van de Rijn fietsen al aan de linker kant. Dat kun je zelf heel makkelijk kiezen omdat in Duitsland aan twee kanten de Rhein Radweg is uitgezet. Omdat ik vanavond aan de linker kant van de Rijn slaap na ik even onder Karlsruhe de pont.

Maar eerst moest ik over heel veel dijkjes. Meestal hebben ze gravel als ondergrond. Niet altijd even makkelijk maar je went er aan. Ergens nog aan de rechter kant stond dat ze aan het pad bezig waren. Nu lag er een fietspad en een weg naast elkaar en dus dacht ik dat ik ergens wel lang zou kunnen wandelen. Dat bleek ook. De wegwerkzaamheden waren aan de weg en het fietspad was vrij. Ik fietste dus vrolijk door. Maar de man op de graafmachine vond dit maar niets en begon te toeteren en te gebaren dat ik terug moest. Ik heb even gedaan of ik nergens iets van wist en bleef onverstoorbaar door fietsen.

Uiteindelijk bleek dat het fietspad tot het einde gewoon goed was om te fietsen. Het scheelde in ieder geval veel omrijden.

De pont bracht me naar de linker kant van de Rijn. Het is ook de eerste pont weer sinds Basel omdat de overkant nu niet meer Frankrijk is maar ook Duitsland. Wat opvalt is dat er een sterke stroom staat. Boten richting Basel gaan langzaam en boeten richting het noorden kun je echt niet bijhouden met fietsen. Ook de pont had best veel moeite om naar de overkant te komen. Het was echt spectaculair hoe het de schipper lukte weer bij de juiste plaats aan te leggen.

Daarna heb ik de Rijn niet meer gezien gedurende 40 km. De paden waren mooi maar er was geen schaduw en de wind was vandaag ook iets harder. Het was afzien daardoor. Maar door op tijd te rusten en niet te hard te willen kon het mooi verdelen.

Ergens in Worth am Rhein besloot ik alvast warm te eten en dus kookte ik in een parkje een outdoor menu. Vegan Cashew Nasi. Heel lekker.

Daarna weer die hele lange weg.

5 km voor Germersheim kwam ik weer langs de Rijn te rijden. Ik vond een bankje en besloot even te genieten. De voorbij varende boten maken indruk en wat rustgevend. Daarnaast kan ik bij het volgende pension pas om 5 uur inchecken en dus had ik nog zeker een uur.

Daarna nog een paar kilometers langs een prachtig pad onder de bomen en zo kwam ik in Germersheim na bijna 86 km.

Ik ben nu trouwens ook precies op de helft van de hele Rhein Radweg. Met dat van verleden jaar en nu heb ik net zoveel gefietst als ik nu nog moet fietsen.

Het pension was van een andere tijd. Vergane glorie. Maar voor een nacht okay. Eigenlijk altijd luxer als een tent. Ik had deze al weken geleden gereserveerd omdat er nergens in de buurt een camping was en dit de goedkoopste optie was. Maar goed. Ben blij dat ik aangekomen ben en morgen zitten we weer vroeg op de fiets.

Zon, wind en eindelijk weer …… de Rijn

Omdat ik vroeg was gaan slapen was ik al om 6 uur wakker. In dit hostel is geen ontbijt inbegrepen dus op de badkamer vloer heb ik water gekookt met mijn gas stelletje en koffie gezet. Om 8 uur was ik helemaal klaar en kon de tocht beginnen.

Het was nog heerlijk fris en dus ging het allemaal voorspoedig. Na 5 km pikte ik de route weer op en zat ik weer officieel op de Rhein Radweg. HOERA. Toch duurde het nog eens 5 km voor ik weer echt langs de Rijn reed. Zo nu en dan moet de weg even langs industrie of natuurgebieden waar je niet door mag. Ik kwam heel veel mede fietsers tegen die ook bepakt en bezakt onderweg zijn. Veel meer dan verleden jaar.

Het weer was perfect. Een beetje tegen wind maar net niet te veel om er last van te hebben. Maar zo was er constant een koel briesje.

In de steden en dorpen merk je wel meteen dat het veel warmer is. Maar ook al loopt het ook vandaag weer op tot 30, ik had er weinig last van.

Ik heb wel besloten dat zolang het zo warm is ik niet kampeer.Nu ik Rode Kruiser ben weet ik hoe hitte stress gevaarlijk kan zijn en dus pas ik liever op. Maar dat zorgt ook dat ik elke avond in een pension slaap en zo lekker kan douchen en de koelte van een kamer heb. Als de temperatuur iets daalt kan ik nog altijd kamperen. Hé, het is tenslotte vakantie.

Vandaag zou ik tot Lichtenau gaan. Maar 60 km maar een mooie afstand voor de eerste dag. Het voordeel was ook nog eens dat ik daar al om 2 uur kon inchecken, voor de echte hitte. Onderweg heerlijk een tijdje langs de Rijn gezeten op een bankje.

Het ging zo lekker dat ik er al om 1 uur bij het pension was. Ik dacht dan daar maar een lunch te nemen maar ik begreep dat het een feestdag was in het dorp en dus dat ze alleen maar diner maakten. Maar ik mocht wel al inchecken. Wat lief en zo had ik al heel vroeg weer een kamer en kon ik een heerlijke koude douche nemen.

Nu de stress van de reis er af is begin ik weer echt te genieten.

De rest van de middag lekker gewerkt aan mijn reismee pagina en een stukje aan mijn nieuwe YouTube filmpje gewerkt. Verder lekker niets!

Om 6 uur in het restaurant een heerlijke vegan maaltijd genoten met een Radler. Het leven is goed. Het terras lag achter het hotel en daar was het zo heerlijk aangenaam.

Na het eten nog een klein avondwandelingetje door het gehucht en toen terug naar de kamer om vroeg te gaan slapen.

Het was weer een goede dag……,

Hallo Rhein Radweg

24 juli

Uitgezwaaid door mama vertrek ik met de fiets naar het station. Vandaag drie treinen op weg naar waar ik verleden jaar de Rhein Radweg had geëindigd.

Maar ik splits het reizen met de trein deze keer in twee dagen. Vandaag naar Koblenz en morgen van Koblenz naar Lahr.

Het mooie is dat in Duitsland de trein op dit moment 9 euro kost voor een hele maand. Dat is heel wat anders dan de 80 euro van vorig jaar voor een enkeltje.

Het is rustig in de trein naar Venlo.

Maar toen….. De trein naar Mönchengladbach die door rijdt naar Düsseldorf airport was afgeladen. Mijn fiets moest ik staande in het midden van de trein vasthouden en kon me met een ander hand vast houden aan een paal. En bij elk station kwamen er meer mensen bij. Daarnaast moet je in de regionale treinen nog een mondmasker op en dat maakte het nog oncomfortabeler.

In Mönchengladbach besloot ik de volgende trein te laten en een later te nemen. Zo kon ik even bijkomen van de stress. Ik had ook maar 5 minuten overstaptijd en met een lift naar beneden en dan bij het volgende perron weer naar boven en heel veel mensen die dat ook wilde , vond ik het wel goed.

Dat bleek een goede keuze. Zo kon ik een lege trein stappen en mijn fiets goed vastzetten voor de horde mensen na mij kwam. Ik had ook nog een eigen zitplaats en zo kon ik de volgende twee en een half uur rustig zitten, muziek luisteren en genieten van het ritje naar Koblenz.

Een paar haltes voor Koblenz stopte de trein en stond lang stil. Het werd steeds heter. Een halte voor Koblenz moesten we allemaal er uit en naar het voorste rijtuig. Daar was het heerlijk koel. Bleek dat de airco niet werkte in het rijtuig waar ik zat.

Het hotel lag 200 meter van het station en gelukkig maar want de temperaturen ware nu boven de dertig. Een heerlijke koele kamer en een frisse douche maakte dat ik me al weer beter voelde.

Na een uurtje gerust een wandeling gemaakt. Eerst naar het station om het fiets kaartje voor morgen alvast te kopen en daarna een wandeling door het centrum gemaakt om ergens te gaan eten. Het werd Vietnamees. Echt heel lekker.

Daarna terug gewandeld en de rest van de avond rustig aan gedaan.

25 juli

Na een goede nacht en een goed ontbijt op tijd naar het station. Ik kreeg van Deutscher Bahn een berichtje dat de route die ik had bedacht niet kon ivm een ongeluk op een overweg. Daardoor moet ik over Frankfurt.

Goed dat ik op tijd was en mijn fiets op een goede plaats had want de trein was afgeladen toen we vertrokken.

We reden meteen langs de Rijn die heeeel laag stond. Op sommige plaatsen kwamen zandbanken boven het water. Wat een verschil als je bedekt dat verleden jaar het water extreem hoog stond.

De reis was verder goed ook al bleef het tot het eind druk. Daarna overstappen naar Mannheim. Ook daar had ik een plaats voor de fiets gelukkig. Er was ook betere airco en dat was ook welkom nu het ook vandaag weer boven de 30 is.

De reis tot Mannheim was verder goed. Aangekomen moest ik de trein naar Karlsruhe nemen en het perron stond heel vol. Op het perron er naast stond een snel tram die ook naar Karlsruhe ging maar helemaal leeg. Omdat ik in Karlsruhe toch 50 minuten zou moeten wachten wist ik wel welke ik koos en dus had ik een rustige en comfortabele reis.

In Karlsruhe de laatste trein. Deze was weer druk en dus wat was ik blij toen ik even voor vieren uit de trein kon stappen in Lahr. Daar waar ik verleden jaar gestopt ben. Na even bij een bakkertje iets gedronken te hebben was het nog geen 10 minuten naar het hostel van vandaag. Een vriendelijke man was al aanwezig en hielp me zelfs met de fietstassen te sjouwen.

Daarna meteen een koude douche en wat knapt een mens dan op.

Morgen gaan we beginnen met fietsen dat gaat eindelijk di Rhein Radweg verder.

Dag Rhein Radweg

Ik eindigde gisteren met dat het een rustige avond was maar eigenlijk gebeurde er veel maar omdat ik zelf door van alles heen moest heb ik het zo geschreven.

De afgelopen dagen sloeg steeds meer de twijfel toe of ik door moest gaan. Het fietsen ging fantastisch, ik genoot ook van de grootste hoosbuien, elke heuvel of berg was een overwinning.

Maar wat ik zag was dat de Rijn hoog stond, dat je op steeds meer plaatsen niet de oorspronkelijke weg kon volgen ivm het hoge water. Dat er de komende 10 dagen nog meer regen wordt verwacht. Dit gedeelte van de Rijn heeft ook veel overstroomgebieden, heel mooi, waar ook de fietsroute door gaat maar dus erg onderhevig is aan hoe de waterstand is. Waar je normaal beekjes naar een rivier ziet stromen, zag ik het water van de Rijn landinwaarts gaan.

En toen ik op internet ging kijken bleek dat verderop op de Rijn stukken zijn afgesloten voor de fietsers, dat je om moet rijden. Op een gegeven moment kwam ik een kaart tegen metalle grote rivieren in Duitsland waarvan alle blauw waren maar de Rijn tot boven Keulen rood. Natuurlijk kan ik alternatief gaan fietsen maar is het dan nog de Rhein Radweg? En met de regen die komt is dit dan nog zo leuk? En dus heb ik de moeilijke beslissing moeten nemen om te stoppen en de trein naar huis te nemen. Want hé! Dit zijn niet de Olympische spelen. Ik hoef geen wereldrecord neer te zetten. Het is vakantie en de Rhein Radweg loopt niet weg.

Durven veranderen en en je plannen bijstellen kost maar het voelt goed zo. Het zwaarste stuk (Zwitserland) heb ik toch maar gedaan en daar ben ik trots op.

En dus was de avond gevuld met alles voor te bereiden. Op 6 km van het hotel ligt een station en met de regionale treinen kun je gratis je fiets meenemen. Het treinkaartje was nog een dingetje. Via de app van D-Bahn dacht ik een kaartje te kopen, alles via een eigen account. Maar na de afrekening kwam er geen bevestigingsmail. Ben bang dat ik dus het geld kwijt ben. Verder mijn tassen goed inpakken met ook de nodige dingen die normaal aan de fiets hangen. En toen gaan slapen.

Vanmorgen vroeg op en om 8 uur ontbijt. Daarna de 6 km naar Lahr. Ik moest nog een keer over een gravel pad maar geen angst dat die bagagedrager weer er afviel.

Op het station opnieuw een kaartje gekocht. De man achter het loket hielp zo vriendelijk en zo begon ik aan een reis van 7 treinen. Ik had er voor gekozen regionale treinen te nemen omdat de fiets dan gratis is en je hem niet zo idioot aan zijn voorwiel moet hangen en je kan er bij blijven. Ook hoef je niet te reserveren en als je een aansluiting mist neem je gewoon de volgende.

De eerste trein was maar 10 minuten naar Offenburg en daarna de tweede naar Karlsruhe. Die zat propvol. In het gedeelte allemaal mannen met hun fiets. En opstaan voor een vrouw???? Ho maar. Maar goed.
Van de fietsers die ik spreek zitten er toch ook bij die net als mij de Rhein Radweg afbreken om dezelfde redenen. Ik ben dus niet de enige.

De trein van Karlsruhe naar Mainz was niet te vol en zo was er plaats om heerlijk te zitten. De vierde naar Keulen had 18 minuten vertraging en dat echt een boemeltje. Het stopte bijna bij elke boom. Maar het niet moeten halen van een trein die je gereserveerd hebt of het missen daarvan is het boemeltje waard. Je krijgt echt waar voor je geld. De Rijn was hoog, je rijdt er kilometers langs. Ook veel regen onderweg. Het bevestigt dat ik de beste beslissing heb genomen. Want al gauw denk je:” Heb ik de beslissing niet te snel genomen?” Maar het is goed zo.

In Koblenz overstappen naar Neuss. Ook hier weer makkelijk de fiets mee. Nee ik ga nooit meer met die sneltreinen zoals op de heenreis. Dan maar wat langzamer.

Op station Neuss kwam een oudere man naar mij toe en keek lang naar mijn fiets. “Das ist kein E-Bike?” Toen ik dat bevestigde zei hij:”Und du bist mit all dem Rad gefahren? Das muss hart gewesen sein? Du bist toll!”

Nou dat was een mooi afsluitendcompliment.

Nu zit ik in de trein naar Den Bosch. Was het het allemaal waard? Ja, ik heb genoten, heb mijn grenzen opgezocht en gezien dat ik kon genieten van kleine dingen. De rest van die Rhein Radweg komt nog wel. Die loopt niet weg.

Dank aan iedereen die me heeft aangemoedigd met hun lieve berichtjes. Het doet altijd heel veel om een thuisfront te hebben en dat zijn jullie allemaal.