De Bosporus

Na een goede nacht en enorm uitgebreid Turks ontbijt op weg. Vandaag richting Taksim en de Bosporus. Eigenlijk zou het makkelijker zijn eerst de Hagia Sophia enz. te doen maar die zijn op dinsdag dicht.

De hoteleigenaar had gisteren gevraagd om het bedrag in euro’s te geven. Jammer dat ik dat niet eerder wist. Nu op jacht naar euro’s. Je hoeft niet bang te zijn om een geldautomaat te vinden. Er staan er soms 6 naast elkaar, allemaal van verschillende banken. Maar geen een met euro’s en als ze ze aangaven er te hebben werd er gezegd out of cash. Ondertussen eerst langs de Kruiden bazaar. Prachtige plaatjes met bergen kruiden. Het was nog lekker rustig dus het was goed te zien. Daarna naar de Sülemanye Moskee. Ik had gehoord dat deze nog mooier is dan de Hagia Sofia. Op het terrein van de moskee liep een grote groep mensen met televisiecamera’s eromheen. De aandacht ging naar een persoon. Duidelijk een belangrijk persoon. Misschien ben ik vanavond wel op de Turkse tv te zien. Daarna de Moskee in. Hoofddoek om en schoenen uit. Wat een prachtige sfeer hing er. Rustig rondgelopen en daarna weer naar buiten. De Moskee staat hoog op een heuvel en zo kon je prachtig uitkijken over de Bosporus.

Daarna weer verder. Over de Galatabrug naar een ander deel. De brug heeft twee plateaus een voor voetgangers met veel restaurants en een voor verkeer. Aan de overkant vond ik eindelijk een pinautomaat die me euro’s kon geven. Een pinautomaat van de ING. Ik bedoel maar. En toen begon een fikse klim naar de Galatatower. Ik was helemaal rood toen ik boven kwam. Eerst dus maar eens even bijkomen in een café.

Daarna de lange winkelstraat naar het Taksimplein. Ik kwam langs de Katholieke Kathedraal. Heel mooi! Toch bijna vreemd om zo’n plaats hier te vinden. In die lange winkelstraat loopt een oud rood trammetje. Leuk. Het heeft alleen een toeristische functie maar het laat ook zien welke trams hier reden eerst. Uiteindelijk kwam ik uit op het Taksimplein. Een groot en beroemd plein waar van alles gebeurt. Gisteren hadden er nog 10.000 mensen gedemonstreerd tegen de oorlog in Gaza. Er stond ook een enorme tentoonstelling op het plein die de gruwelijkheden van Gaza tentoonstelden.

Vandaar uit rustig wandelend naar de Bosporus waar ik een boottocht zou hebben. Vele trappen naar beneden. Dan begrijp je hoe je langzaamaan veel al had geklommen. Op een gegeven moment liep ik langs een schoenen poetser die op het moment dat ik langsliep zijn borstel liet vallen. Automatisch tikte ik hem aan om erop te wijzen maar terwijl ik dat deed herinnerde ik me dat dat een truc was die ze expres doen en dan iets met geld doen. Meteen zei hij dank en riep me na. Ik reageerde niet en liep vlug door. Hij riep nog een keer en hield toen op. Gelukkig had ik het ergens gelezen.

Ik was ruim op tijd en dus liep ik wat heen en weer op de kade. De boot was echt een rondvaartboot en dus nam ik plaats boven en aan de kant waar we langs de oever zouden varen. Het begonnen grijzer te worden want er was regen voorspeld. Eerst even wat informatie over de Bosporus.

De Bosporus is een zeestraat in Turkije die de Zee van Marmara verbindt met de Zwarte Zee. Aan weerszijden van het zuiden van de zeestraat ligt de stad Istanboel. Op zijn smalst meet de Bosporus 698 meter. De lengte bedraagt 32 kilometer. De diepte varieert van 36 tot 124 meter.

De boot voer langs mooie moskeeën en paleizen. Overal werd wat verteld. Maar het was vooral de ervaring van de boottocht die het mooi maakte. Varen tussen twee continenten. Na een uur en drie kwartier waren we terug. Onderhand had het zo nu en dan geregend maar toen we van de boot kwamen begon het te plenzen. Omdat ik voor vandaag alles gezien had wat ik had gepland en ik al aardig had gewandeld besloot ik terug te gaan naar het hotel en even wat te rusten. Het eerste stuk was in de stromende regen maar ik heb een hele fijne paraplu en dus liep ik lekker door. Het waren vier kilometer die zo om waren. Er was ook zoveel te zien. Het was tijd voor gebed en dus riepen de moskeeën weer. Ik liep net tussen twee moskeeën en het leek alsof het echode.

Tegen 5 uur was ik terug bij het hotel en was het fijn om gewoon even te rusten. Een uurtje later weer vertrokken om ergens te eten. Via GoogleMaps had ik een restaurant dicht bij het hotel met hele goeie reviews. The Last Ottoman heette het. Ik kreeg, nadat ik de bestelling had gegeven, een soep van het huis. Al snel kwam de kebab met een enorme salade. Het was allemaal heel smakelijk. Het deed goed om zo goed te eten. Aan het eind van de maaltijd werd er ook nog baklava met thee aangeboden. Daarna rustig terug naar het hotel. Een welbestede dag.

Een paar dagen Istanbul

Een nieuw jaar, nieuwe reizen. Vandaag op weg naar Istanboel. Even een stedentrip. En omdat Hans en Henrike er vorig jaar waren geweest en verteld hadden hoe mooi de stad was wilde ik het met eigen ogen zien.

Dit wordt sowieso een mooi reis jaar. Ik heb al een reis geboekt in de zomer naar Zuid-Afrika, Namibië, Botswana en Zimbabwe. Dus veel om naar uit te kijken. Vanmorgen ben ik door tante Co en mama heel lief naar Eindhoven Airport gebracht omdat op Nieuwjaarsdag er te laat het openbaar vervoer gaat rijden. En gelukkig maar. Wat een drukte. Ik had heerlijk de tijd om de traditionele frappucino karamel van Starbucks te nemen. Ook al stond het vertrek om half 1, om half 12 gingen we al het vliegtuig in. Misschien omdat Turkije buiten de EU ligt moest je eerst door een paspoortcontrole. Het vliegtuig zat propvol maar de twee plaatsen naast mij waren leeg, wat een luxe. Het was een voorspoedige reis en om half 6 lokale tijd landde we op het tweede vliegveld van Istanbul Sabiha Gokcen.

Gisteren had ik al contact gehad met de taxichauffeur die me zou ophalen en die had een filmpje gestuurd waar ik precies naar toe moest lopen om hem te ontmoeten. Heel handig. Er stond een man te wachten maar die verzamelde alleen. Al snel bleek de taxichauffeur in het verkeer vast te zitten en dus nam deze man me mee naar een cafeetje en betaalde mij een thee. Er zaten 3 suiker zakjes bij. O ja. Mierzoete thee. Wat meteen opvalt hoeveel mensen roken. Overal ruik je de rook. In het half uur dat ik er zat had ik al aardig veel geïnhaleerd. Uiteindelijk kwam de man weer en bracht hij me naar de chauffeur. Ik zat riant in een bus. Het was onderhand donker geworden want Turkije ligt2 uur voor op ons. Het was druk op de weg. Ik was geland op het Aziatische deel en moest nu naar het Europese deel. Onderweg kwam ik namen als Decathlon en Mediamarkt tegen. Grappig. Het was een drukke weg en we gingen maar langzaam. Op een gegeven moment was de oproep tot gebed en ondanks het geluid van de vele auto’s was het goed te horen. Van alle kanten kwam het geluid. Ik had het al eens gehoord toen ik in Israël en Jordanië was maar het is altijd weer indrukwekkend. Na anderhalf uur kwam ik aan bij het hotel. Daar werd ik hartelijk ontvangen en kreeg ik een enorme kamer aangeboden met vier bedden. Na even wat gerust en gegeten te hebben was het tijd om te gaan slapen want de komende dagen zitten helemaal vol.

Takuss Kalaallit Nunaat

Als of er niets is gebeurd loop ik vanochtend weer naar beneden om te gaan ontbijten in hetzelfde hotel als toen ik vertrok. Maar wat een avonturen heb ik meegemaakt.

Het ontbijt is weer overvloedig. Je eet altijd meer dan je normaal zo doen. Overvloediger dan gisteren in Igaliku maar die overdaad zou daar niet passen.

Als je uit Groenland komt, kom je uit een andere wereld. Dan loop je op bergschoenen en outdoorkleding die je bijna 14 dagen aan hebt gehad. Dan heb je geen hutkoffer zo groot maar een rugzak die niet meer dan 10 kilo weegt.

Dit zijn de vakanties waar ik het meeste van geniet. Simpel maar vol avontuur. En de natuur, de prachtige natuur.

Ik was zo op het vliegveld en zo door de security. Ik vertrok weer van gate A20 maar nu niet naar Narsarsuaq maar naar Amsterdam.

Iemand vroeg gisteren hoe het verhaal van de ijsbeer is afgelopen. De twee ijsberen zijn verder noord gegaan. Ze hebben ongeveer de route genomen die ik van Tasiusaq naar Sillisit heb genomen, alleen dan in omgekeerde richting. Blij dat ik wat dagen eerder die route liep.

De KLM had laten weten 50 minuten later te vertrekken omdat het personeel vertraagd was. Dus uiteindelijk vlogen we een uurtje later. Iets meer dan een uur duurde de vlucht en stond ik weer op Schiphol.

De reis was voorbij. Ik heb zoveel beleefd dat het lijkt of ik een maand ben weggeweest. Dankbaar voor wat ik heb mogen beleven. De film gaat nog komen. Maar nu eerst even bijkomen. Dank voor iedereen die me gevolgd heeft. Het zijn die paar zinnen, een groetje dat altijd heel veel doen onderweg.

Groenland zit voor altijd in mijn hart. Ik ben er zeker van dat ik er nog wel eens kom en dus zeg ik: “ Takuss Kalaallit Nunaat” (Tot ziens Groenland)

Martini met gletsjerijs

En dan is de laatste dag alweer aangebroken.

Ik was vroeg wakker en pakte mijn rugtas in. Wat een ruimte is er ontstaan nu al het eten op is en dus verdwenen.

Ik ging vroeg ontbijten en at extra veel want ik weet niet wanneer ik iets kan eten. Waarschijnlijk pas op het vliegveld.

Ik kon rustig aan doen want om 9 uur hoefde ik pas te vertrekken.

Buiten was het wederom mistig maar er werd net als gisteren weer mooi weer voorspeld. Tenminste zou het voor de wandeling niet te warm zijn.

De weg die je naar de haven loopt is 4 km en wordt de Kings road genoemd omdat in 1954 Koning Frederik de negende over deze weg naar Igaliku kwam.

Ik betrok heel erg op tijd. Het eerst stuk is heel pittig echt recht naar boven. Maar voor ik boven was, was Igaliku verdwenen in de wolken. Gelukkig had ik het gezien vanaf deze hoogte toen ik aankwam, badend in de zon.

Lopen in de mist is lopen in de stilte. Alle geluiden zijn gedempt. Halverwege kwam de auto met mijn bagage langs. De man van het hotel vroeg of het goed ging. Nou 4 kilometer kan ik nog wel lopen. Ik kwam een uur voor het vertrek al bij de haven aan. Maar het gaf niet. In Groenland leer je wachten want alles is afhankelijk van weer en zee. Ik zou voor ik terug zou gaan naar Narsarsuaq nog een voorloper maken naar de Qoorup Gletsjer. Om 11 uur kwam de boot en samen met nog drie mensen stapten we in en begonnen we de tour. We moesten daarvoor een ander fjord in. Op de kaart lijkt het een stukje maar echt naar de voet van de gletsjer is meer dan 50 km. Het werd onderhand al lichter. De zon begon te proberen door te breken. We voeren tussen de kleine en grote ijsbergen. Het licht, zo gefilterd door de mist maakte het bijna mysterieus.

De boot verminderde vaart en voer nu heel rustig door al dat prachtigst.

We konden nu buiten staan en iedereen was stil.

Daarna werd er een grote ijsklomp uit het water gevist en kregen we allemaal Martini on the rocks met ijs van de gletsjer.

Langzaam voeren we verder en ja de zon brak door en het was heel speciaal.

Na een half uur keerden we weer om. En voeren langzaam het fjord weer uit. We maakte nog een rondje om een prachtige blauwe ijsberg. Ik heb honderden foto’s en video’s gemaakt.

Daarna door naar de haven van Narsarsuaq. Daar stonden ze al met busjes te wachten om iedereen weg te brengen.

En zo stond ik weer op het vliegveld. Twee weken later. Ik zag het vliegtuig uit Kopenhagen aankomen en de passagiers uitstappen. De mensen van Blue ice Explorer stonden weer klaar om nieuwe mensen op te wachten. Voor mij voelde alles vertrouwd, voor de nieuwe was er de verwachting.

En wie waren er ook? De Denen. Er waren er zowaar een aantal die mij vriendelijk toe lachten.

Het inchecken ging vlot en ik kon ook vlot door de security.

Het was druk op het vliegveld. Veel helikopters. Ook een die reddingswerk doet en er werd een man op een brancard uit gedragen. Wie weet wat hem was gebeurd?

Het duurde wat langer om te boarden. Omdat de mist enkele vluchten had vertraagd moesten we wachten zodat mensen hun aansluiting hadden voor Kopenhagen.

Ik zat op de eerste rij en had heerlijk veel beenruimte. Om mij heen gezellig de Denen. Wordt het misschien toch nog wat.?

Naast me was ook nog een plaats leeg dus ik had echt veel plaats.

We vertrokken drie kwartier later. Dat betekende na middernacht aankomen.

Het op stijgen was fantastisch. De zon was er helemaal en we vlogen over Igaliku, het plateau. Ik herkende zoveel plaatsen, zoveel herinneringen kwamen er op.

Als iemand me had voorgesteld nog een weekje te blijven had ik meteen ja gezegd. Wat heb ik genoten van dit land.

De vlucht ging verder voorspoedig. Kreeg wel weer dezelfde vegan maaltijd maar hé ik eet thuis ook wel eens twee dagen hetzelfde.

Om kwart over 12 s’nachts kwamen we aan in Kopenhagen. Op het vliegveld was het chaos. Het leek wel alsof ze alle bagage pas nu uitgaven. Gelukkig sliep ik weer in het hotel op het vliegveld zelf en zo was ik om 1 uur in mijn kamer.

Wandeling naar de waterval

Vandaag de laatste volle dag in Groenland. Dan zijn de 14 dagen om. Hoewel het lijkt of ik hier al meer dan een maand ben. Zoveel is er gebeurd en heb ik beleefd.

Vandaag niet heel veel op het programma dan alleen een kleine wandeling en lekker ontspannen.

Toen ik de gordijnen open deed lag er een mist over het fjord. Wat een geluk dat ik gisteren heb gelopen want dit stond niet in de weersverwachting.

Het ontbijt was weer heerlijk. Daarna eerst nog rustig aan gedaan en om 10 uur ben ik begonnen te wandelen. Even langs het kerkje wat open was en prachtig van binnen was. Daarna terug naar het hotel om toch mijn jas aan te doen want het was toch wel fris.

De weg naar de waterval was heel makkelijk. Na een klein half uurtje was ik er al. Het was niet echt bijzonder. Maar onderaan bij het fjord nam ik de tijd om nog wat te zoeken naar stenen. Ik vond er nog paar mooie. De zon begon langzaam tevoorschijn te komen en dus werd het ook warmer.

Het werd echt aangenaam en ergen op een klif met uitzicht over het gloed en Igaliku heb ik echt een hele lange tijd gezeten en genoten van al dat moois om me heen.

Daarna rustig teruggelopen en even naar het lokale winkeltje gegaan dat open was. Heel klein en van alles een beetje tot drie pakjes paracetamol. Maar ja als je maar 34 personen in het dorp hebt mag je er van uitgaan dat er dan geen 10 tegelijk hoofdpijn hebben.

Terug in het hotel lekker de tijd genomen en buiten gezeten. Om kwart over 1 alvast ingecheckt bij Air Greenland voor morgen. Het wordt serieus, morgen vertrek ik. Ik kan het eigenlijk niet geloven en de prachtige natuur blijft maar trekken. Ik heb al veel mooie reizen gemaakt maar deze is wel een die ergens boven aan staat. Wat een land, wat een natuur maar ook, wat een mensen. Alles is perfect geweest. Vandaag heb ik vooral gekeken, gekeken en nog eens gekeken om deze omgeving in mijn geheugen te prenten.

Om 6 uur weer het avond eten en wederom echt heel erg lekker. Het is echt heel lekker om zo aan te schuiven en het je zo lekker te laten smaken. Die vriesdroog maaltijden waren prima maar dit is zo heerlijk.

Na het eten alvast wat voorbereid in mijn rugzak en verder nog een heerlijke rustige avond.

Groenlandse gerechten en dranken

De Groenlandse keuken is van oudsher gebaseerd op de ingrediënten die beschikbaar waren, zoals vis en rendierenvlees. Het koude klimaat heeft altijd een rol gespeeld bij het feit dat er nauwelijks groenten en fruit konden worden verbouwd.

De schaarste van voedsel heeft er tevens voor gezorgd dat vrijwel alles van de vangst en jacht werd opgebruikt. Hoewel de voedselcultuur diepgeworteld is in de Groenlandse cultuur, kan het voor ons westerlingen soms weerzinwekkend zijn om te zien, proeven en ruiken wat de Groenlanders als delicatesse beschouwen.

Kiviaq

Dit winterse gerecht wordt gemaakt van het vlees van de zeekoe dat gefermenteerd wordt in het uitgeholde lichaam van een zeehond. Kiviaq wordt terecht beschouwd als een van de meest weerzinwekkende nationale gerechten in de wereld. De bizarre bereidingswijze van dit gerecht zullen we maar achterwege laten.

Suaasat

Dit klassieke gerecht kan gemaakt worden met zeehonden, walvissen of rendierenvlees. Sauusat bestaat uit een rijkgevulde soep met als basis gekookt vis of vlees geserveerd met rijst, uien en aardappelen.

Groenlandse dranken

De Groenlandse koffie is een traditioneel drankje die voornamelijk na een diner gedronken word. Het bestaat uit hun typische hete koffie, whisky, Kahlúa, Grand Marnier en een toef slagroom.

Naar het Narsaarsuup Qaava plateau

Ik was vroeg wakker maar dat gaf niets want ik wilde vandaag weer een lange wandeling maken. Vanuit Igaliku gaat een pittige wandeling naar een plateau vanwaar je de Qorooq Gletsjer kunt zien en het hele fjord. Verder gaat de wandeling door een gebied waar je labradoriet kunt vinden. Ook een hele mooie steen.

Na een uitgebreid ontbijt was ik om kwart voor acht in de benen. Het weer was fantastisch. Een strak blauwe lucht. Het was wind stil wat een prachtige spiegeling in het water veroorzaakte.

Het eerste gedeelte liep langs de rand van het fjord. Daarna meer landinwaarts en tenslotte moest ik er echt aan geloven en gingen we de hoogte in. Hoewel de temperatuur niet hoog was was de zon intens en ik begon ontzettend te transpireren. Het werd een pittige cardio workout. Op een gegeven moment kon ik niet en ging ik even zitten. Ik wist dat ik niet te lang dat moest doen anders zou ik niet meer verder kunnen, dus stond ik op en letterlijk tien passen later veranderde het landschap en was het zware werk over. Ik kwam weer bij een meertje waar een tent stond. Twee hikers die ik de dag ervoor had gezien hadden de nacht daar doorgebracht. In een volgend meertje vulde ik mijn fles weer. En toen na nog twee honderd meter stond ik op het uitkijkpunt. Adembenemend lag daar links van me het fjord en Sillisit en rechts de gletsjer, de ijskap en honderden ijsbeertjes in het water. Alle inspanning was vergeten. Hier had ik het voorgedaan. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Het was zo mooi!!!! Dit plateau heet Narsuursuup Qaava in het Groenlands.

Na heel veel foto’s en filmpjes te hebben genomen pakte ik mijn spullen weer en via een andere weg zou ik terug lopen. Die andere weg veranderde langzaam in een maanlandschap en ik wist dat ik daar labradoriet zou kunnen vinden. Het was heel bijzonder. Want in de zon lichtte de stukje op en ik zou kilo’s mee hebben kunnen nemen. Uiteindelijk gaf ik zo’n 12 stukken in mijn rugzak. Helemaal blij vervolgde ik mijn weg. Ik ben echt gek op stenen en thuis heb ik ook best wat. Maar ze zelf vinden. Is echt het aller leukste.

Langzaam begon het pad weer te dalen en kwam het grote meer weer in zicht. Het ging langzaam want de weg lag vol met losse stenen maar gestaag ging ik verder. Om 2 uur was ik terug in het hotel. 17,5 km gewandeld en o zo blij dat ik het gedaan had. Dit had ik niet willen missen.

Na een heerlijke douche en een colaatje zero, even rusten.

Daarna in het restaurant even al mijn social media gedaan. Alleen daar is internet.

Om 6 uur was het eten. Heel wat minder mensen dan gisteren. De Denen zijn weer verdwenen.

Het was wederom heel lekker. De kok is een Française. Ze verstaat haar vak.

Daarna verder een rustige avond. Met lekker lezen en ontspannen.

Sport

Groenland heeft een eigennationaal voetbalelftaldat niet bij deFIFAenCONCACAF Gold Cupis aangesloten. Groenlanders kunnen wel uitkomen voor hetDeens voetbalelftal.

Het voetbal op het eiland is de afgelopen jaren flink gemoderniseerd.Gravelveldenwerden vervangen doorkunstgrasen er zijn plannen om een stadion in Nuuk te bouwen om interlands te kunnen spelen. Dit is een van de voorwaarden om lid te kunnen worden van de FIFA. In de toekomst wil Groenland een aanvraag doen om lid te worden van de FIFA.

De nationale voetbalcompetitie draagt de naamCoca Cola GM. Eerst wordt er in regionale poules gespeeld om een plaats in de eindronde. In de eindronde wordt via knock-outs de winnaar bekend.

Groenland heeft ook een eigen nationaal handbalteam. Dit team heeft deelgenomen aan meerdere edities van het wereldkampioenschap handbal.

Van Narsaq naar Igaliku

Vandaag verlaat ik Narsaq weer. Om 9 uur moest ik bepakt en bezakt bij de haven staan. Ik was vroeg op en dus deed ik lekker rustig aan. De rugzak ik nu zeker niet meer zo vol en zwaar en dat scheelt toch wel heel veel.

Ik vertrok ruim op tijd. Ik bracht de sleutel terug in het hotel. De eigenaresse zei:” Het was fijn je hier te hebben. Tenminste iemand normaal.”?Ik kan alleen maar gissen wat ze daarmee bedoeld.

Ik liep naar het haventje. Het was er stil. De vorige avond had iemand op Facebook gevraagd of ik voor haar ook nog een stukje Tugtupiet zou kunnen zoeken maar eigenlijk zou ik niet meer komen in het dal waar het gevonden wordt. Ik beloofde mijn beste te doen. Nu stond ik bij de haven en keek neer op een hoopje stenen. Na een paar keer wat opgepakt te hebben vond ik een klein stukje wat me wat leek. Ik pakte mijn uv zaklamp en ja. Het was klein maar ik had iets.

De boot was op tijd. Ik was de enige passagier. De schipper was een Deen. Hij vertelde dat het twee ijsberen waren die gespot waren. Ze waren het fjord over gezwommen naar Sillisit en ze werden nog steeds gevolgd. Waarschijnlijk waren ze vanuit oost Groenland op ijsschotsen in het zuiden terecht gekomen en nu aan de wandel gegaan op zoek naar voedsel.

Het houdt hier de gemoederen echt bezig.

De boottocht was echt prachtig. De zon scheen, het water van het fjord was helder blauw groen. Ik zat op een prachtige plaats om alles goed te zien.

Aangekomen in Illiteq zou er een rondvaart zijn naar de Qooroq Gletsjer. Ik had er al voor betaald. Maar de schipper zei dat deze gecanceld was. Hij zei dat ik mijn rugzak daar kon laten, zelf kon gaan lopen en dan haalden ze mijn rugzak wel op. Het voelde best spannend om daar alles achter te laten. Maar er op vertrouwend dat dit de gewoonte was vertrok ik om vier kilometer over de “Koningsweg” naar Igaliku te wandelen. Het was weer een pittige wandeling maar uiteindelijk op het hoogste punt kreeg je een prachtig uitzicht over een vallei, fjord en een pittoresk dorpje.

In het hotel was mijn tas al in de kamer geplaatst. Even bijkomen en toen een kop koffie genomen met een zelfgemaakte muesli koek in het restaurant.

Toen ik vroeg naar de gletsjer tocht bleek deze afgeblazen te zijn omdat er een harde wind waait vanaf de ijskap die de ijsbergen teveel laten bewegen. De hoteleigenaar zou overleggen of er nog een poging kwam of dat ik mijn geld terugkreeg.

Daarna een rondje door het dorp gelopen en gewoon genoten van de rust en de pracht. Het is echt een magische plaats.

Aan het eind van de middag zat ik lekker met een colaatje in het restaurant en wie kwamen daar binnen? De Denen…. Zij waren er dus ook weer. Niet dat ze mij ooit hebben gegroet hoor. Het is een in zichzelf gesloten groep. Ik begreep dat ze hier al een nacht hadden geslapen. Wie weet gaan ze dan morgen weer weg?

Om 6 uur ging iedereen aan tafel en was er een menu. Ik had aangegeven dat ik vegetarisch was dus was het een verrassing wat ik zou krijgen. Maar het was exquisiet. Zowel het voortje als het hoofdgerecht. Ik heb echt complimenten aan de kok gegeven.

Ik heb besloten om de komende dagen gewoon lekker ook te dineren in het hotel. Ontbijt zit er al bij maar ik trakteer mezelf op deze lekkere diners.

Daarna op mijn kamer nog heerlijk gelezen en vroeg naar bed.

Economie

De Groenlandse economie leunt voornamelijk op de visvangst, de jacht, de schapenteelt en het toerisme. Men exporteert onder meer walvisproducten en pelzen. Mijnbouwproducten zoalscryoliet,kwarts,mica,lood,zinkenijzerertswaren ook belangrijke exportproducten, maar de laatste mijn werd in 1990 gesloten. Onder de ijskap zijn ookdiamantenuraniumgevonden. Dit is tot dusver niet te ontginnen, maar door deopwarming van de Aardekan de ontginning hier in de toekomst wel worden begonnen. Ook is er al decennialang een Deens verbod op het delven van uranium, vanwege de mogelijke veiligheidsrisico's. In oktober 2013 stemde een nipte meerderheid van het Groenlandse parlement voor de opheffing van dit verbod.

Er zijn ook verwachtingen over mogelijke oliewinning, maar exploratieboringen vielen vooralsnog tegen.

Stenen zoeken in Kvanefjeld

Op tijd wakker en dus besloot ik lekker op tijd te vertrekken om een wandeling te maken richting Dyrnæs.

De hotel eigenaresse had me gezegd dat het daar heel mooi was.

Het was prima weer. Als de zon niet achter de wolken is is het meteen heel warm. Het eerste gedeelte ging door Narsaq en daarna werd het een gravel road. Ik nam even later een schapenpaadje langs de kust lijn en er waren weer hele mooie ijsbergen in de baai te bewonderen. Ergens lag een stuk ijs op het strand. Ik pakte het op. Hoe oud was dit ijs???? Even later viel mijn blik op een steen. Zou deze het zijn…….?

Sinds ik in Groenland ben zoek ik naar een steen Tugtupite. Het is een wat onbeduidende steen met wat roze en wit maar als je hem beschijnt met ultra violet licht komt er een bijna reflecterende gouden glans op. Ik had daarvoor speciaal ook een ultra violette zaklamp meegenomen. Toen ik eenmaal zat deed ik het steentje in mijn tas, waar het donker is, en scheen met de zaklamp er op. En ja. De steen veranderde van kleur. Ik maakte letterlijk een sprongetje in de lucht. Wat een sensatie. Ergens vlak bij een waterstroompje vond ik er later nog meer. Ik kon er niet over uit dat ik het ook echt had gevonden.

Op deze weg staan weer om de zoveel meter bankjes met een prullenbak. En toen ik even later bij, wat later bleek, de laatste was stopte er een auto en twee mannen stapte uit. Ze kwamen de prullenbak legen. Terwijl de ene het deed sprak de andere mij aan. Hij vertelde dat hij hier was geboren, in Nuuk was opgegroeid en bewust terug is gekomen om zijn dochtertje hier op te voeden. Hij zei trots te zijn op zijn cultuur en taal en dat dit in Nuuk, de hoofdstad, veel moeilijker is. Verder vertelde hij dat dit dal vol ligt met zeldzame aardmineralen zoals uranium, koper, kobalt en nog veel meer en dat multinationals hier op azen maar dat de mensen in Narsaq dat niet willen en tot nu toe met succes het tegen hebben weten te houden. Maar voor hoelang? Hij vertelde dat als deze bedrijven hun zin kunnen krijgen. Dat dan het originele leven hier helemaal verdwijnt en er niets van Narsaq overblijft van hoe het nu is.

Het gaf me een triest gevoel te weten dat voor de elektrische auto van iemand aan de andere kant van de wereld dit moois opgeofferd zou kunnen gaan worden. Laten we hopen dat het hun blijft lukken.

Zij vertrokken weer. Ondertussen had een vrouw van Europese afkomst van een zijweg zien komen met een grote tas. Ze liep naar de waterlijn en sloeg een aantal stukken ijs van een ijsbergje dat daar gestrand was af. Ze deed de stukken in de tas en liep de berg weer op naar een klein huisje verder op. Water halen, ze deed me denken aan iemand die vele jaren zo geleefd heeft maar dan in de buurt van Nuuk.

Na nog een paar honderd meter ging ik ergens in het gras zitten en begon te lunchen. Het uitzicht was fantastisch, rechts de ijsbergen, links het brede, door gletsjers uitgeslepen dal, het Kvanefjeld.

Daarna liep ik over de gravel weg weer rustig richting Narsaq terug.

Daar liep ik langs een souveniershop en kocht een handgemaakt veertje uit rendierbeen. Toen ik iets vroeg over de ijsbeer die daar lag, lachte de man en zei:” De ijsbeer van Igaliku. Ze hebben hem nog niet te pakken.”

Het houdt de gemoederen wel bezig, omdat het speciaal is hier.

Daarna rustig naar huis waar ik even een heerlijk dutje deed.

Om half 6 weer naar het restaurant om dit heerlijke verblijf goed af te sluiten.

Het eten was weer goed en daarna liep ik nog een klein rondje want het was heerlijk zacht weer.

Daarna terug naar het guesthouse en nog een rustige avond.

Taal

Het Inuktitut is de gemeenschappelijke stamtaal van de Inuit uit Groenland, Canada en Alaska waarbij de Groenlandse variant veel Deense leenwoorden heeft en nog steeds geen officiële spelling. Het Groenlands is een polysynthetische taal waarin gedachten en zinnen worden uitgedrukt in een woord waaraan voor- en achtervoegsels toegevoegd worden zoals hieronder gedaan word.

In totaal zijn er circa 57.000 mensen die Groenlands als moedertaal hebben. Verder verschillen het Oost-Groenlandse dialect en het West-Groenlandse dialect enorm van elkaar. Het Kalaallisut, of West-Groenlands, is sinds juni 2009 de officiële taal van het Groenlandse autonome gebied; dit is een beweging van de Naalakkersuisut (regering van Groenland) om de taal te versterken in zijn concurrentie met de koloniale taal, Deens.

Tijdens de studie is het leren van Deens en Engels verplicht op de basisschool en maakt ook deel uit van veel middelbare studies. Andere vreemde talen die vaak worden geleerd zijn het Duits en Frans.

Voorbeelden van Groenlandse woorden