Vanmorgen uit Vik vertrokken met een stralende zon richting Kirkjubærklaustur. 70 km zouden het moeten zijn. Maar het werden er voor mijn gevoel het dubbelen want ik had een aardige tegenwind. De zon scheen schitterend en de Myrdalsjokul was prachtig te zien. Veel foto´s gemaakt maar kan ze hier niet uploaden.

Het contact met andere fietsers is wel heel leuk. Op dat rechte stuk oneindige weg reden een 2 jongens me voorbij. En tijdens het langs rijden gaf één van hen me een stukje druivensuiker. Het was echt een verassend moment. Ook op de camping staan is echt heel veel uitwisselen. En tegenligers begroeten je enthousiast.Ik ben wel bijzonder merk ik omdat het toch grotendeels mannen zijn die de tocht doen of een stelletje. Maar goed zo laat ik zien dat vrouwen ook niet voor een kleintje vervaard zijn. tot de volgende internet sessie.

Op weg..... via Stykkisholmur en een prachtige boottocht van 3 uur over het Breiðafjorður, ben ik in de West Fjorden aanbeland. Alleen er is hele laaghangende bewoking en heel veel regen. Gisteren toen ik hier aankwam leek het nog wat te worden, maar nadat ik om een uur of twee mij potje had gekookt en mijn tent had opgezet, omdat het volgende stuk niet meer die dag te fietsen was ging het regenen en dat heeft het tot vanmorgen gedaan. Daar zat ik in mijn tentje, in mijn eentje op een camping met niets dan diepe fjorden, regen en boze vogels om me heen omdat ik waarschijnlijk vlak in de buurt van hun nest zat. Ik heb alleen maar geslapen en alle vermoeidheid van de laatste weken op school heb ik er uitgeslapen.

´s Nachts om kwart over werd ik wakker.

Jan en Janny hebben me ´s morgens naar Schiphol gebracht. Daar ben ik meteen na de laatste dingen te doen ingecheckt en door de controle gegaan. Ik was heel vroeg maar ben toch maar al naar de gate gegaan vanwaar we zouden vertrekken. Daar aangekomen kwam ik in een Italiaans gezelschap terecht die op weg was naar IJsland en allen in het onderwijs zaten. Het waren twee intense uren waar we over school en onderwijs spraken. Ik kreeg nog complimenten voor mij Italiaans.

Met 50 minuten vertraging vertrokken we naar IJsland. De reis was rustig. Wel
waren er veel wolken en dus heb ik niet veel van IJsland gezien bij aankomst wat altijd spectaculair is. Maar aan de grond viel het toch wel mee en liep ik zelfs te puffen toen ik naar de bus liep. ( een bagagekar in de ene hand en een fiets in de andere) Ik had besloten de bus naar Reykjavik te nemen omdat de weg er naar toe druk is en er geenfietspad is. Een buschaufeur liet me voor omdat ik als eerste mijn fiets moest inladen en zo zat ik al heel snel prinsheerlijk in de bus, mijn IJslands GSMnummer opgewaardeerd en heb ik even Wilma gebeld dat ik er aankwam.Drie kwartier later stond ik op het BSI station en was daar ook direct Wilma. Naast mij stonden meerder mensen hun fiets op te bouwen en met de wind en de kou was ik toch wel blij dat ik de eerste nacht nog niet meteen op een camping hoefde te staan. Wilma nam mijn bagage mee en ik fietste de eerste 10 km op IJslandse bodem naar haar huis. Het was onderhand al 7 uur en al fietsend bedacht ik me dat ik wel nog veel moest doen om morgen meteen te vertrekken. Waarom Eigenlijk? Ik heb toch vakantie? Dus hierbij werd besloten dat ik dinsdag vertrek, dan heb ik morgen rustig de tijd om alles in orde te maken.

Bij Wilma thuis was ook Nel er en hebben we lekker gegeten. Om half 11 lag ik op bed. Een goede eerste dag.

Ja, het is zover! Eindelijk na bijna een jaar van voorbereiding staat het allemaal te gebeuren. Morgenvertrek ik met mijn fiets naar IJsland. Schooljaar afgeloten, nieuwe klas alvast weer ingericht, allesingepakt, de fietsklaar voor het vervoer in het vliegtuig en ik zelf ben er ook helemaal klaar voor. Spannend is het zeker maar het is een gezonde spanning.

Hoeveel ik zal kunnen schrijven in de komende weken weet ik niet. Het zal eraan liggen hoeveel internetpunten ikop mijn wegtegenkom. Maar ik heb een reisdagboek bij me dus zal ik alles kunnen bijwerken als ik terug ben. Ik heb onderhand al heel veel reacties in mijn gastenboek gehad.Het is echt hartverwarmend hoe bekende en minder bekende mensen mij alle goeds toewensen. Met zoveel support kan het alleen maar goed gaan.

Zo, de fiets is in orde. Nieuwe banden erom, alles nagekeken, nieuwe fietscomputer. En gelijk ook wat reserve spullen gekocht. We zijn nu iets meer dan een maand voor het vertrek maar ik ben onderhand wel al helemaal klaar. Misschien is dat ook maar goed want de laatste maand op school wordt hektisch en zo hoef ik me niet meer zo bezig te houden met de voorbereidingen. Jan van Laere heeft aangeboden om me weg te brengen naar Schiphol. Ook weet ikal dat ik de eerste nacht bij Wilma en Nel in Reykjavik kan slapen. Zo worden alle dingen langzamerhand duidelijk. Ik heb er ontzettend veel zit in. En eigenlijk zal ik uiteindelijk wel zien hoever ik kom. Alles is goed.