Going to Canada

Nou dat ik dit jaar naar Canada zou gaan had ik mijn stoutste dromen niet kunnen voorstellen. Maar dit jaar wordt in Vancouver van 18 t/m 22 juli het ICED congres gehouden. ICED staat voor Intenational Congres for Education of Deaf. (Internationaal congres voor onderwijs aan doven) En op school is gevraagd wie er graag naar toe wilde. Ik heb een motivatie geschreven en verleden week heb ik te horen gekregen dat ik uitgekozen ben om daar naar toe te gaan.

Maar waarom dan niet meteen op vakantie. Ik plak er dus met Elma nog twee weken aan vast om door de Rocky Mountains te trekken. En op 8 augustus vliegen we dan weer terug naar Nederland.

We vertrekken op 23 juli naar Hope - Kelowna - Revelstoke - Banff - Kimberley - Nelson - Penticton - Hope - Vancouver.

De eerste dagen was ik hieperdepieper en vandaag heb ik de tickets besteld. Dus..... CANADA HERE WE COME.....

Brussel, zo mooi

Een dag samen met een vriendin om iemand die zij kende in het Europese Parlement. Daarna een mooie ronde door het centrum van België.

Oostenrijk

Een bezoek aan de moeder van Bernadette.

Terug in Nederland

Terug in Nederland met een heleboel indrukken en vele verhalen.
Gisteren werd we opgewacht door Bernadette die voor ieder een bloem uit de tuin had meegenomen. Vandaag de was alweer gedaan en de foto's staan nu ook op de website. Toch is het altijd weer goed thuiskomen na een reis. Ik werd zelfs opgewacht door mijn collega met wie ik volgend jaar de klas gaat draaien. Haar dochter kwam ook terug uit Ierland. Heel toevallig.
We bedanken alle mensen die iets achterlieten op de website. Het maakt dat je altijd verbonden voelt met het thuisfront.
Ierland had vele verrassingen voor ons. Het prachtige landschap, de vele bloemen en vriendelijke mensen. Maar ook veel muziek en cultuur. Een gelovig volk waar godsdienst een deel van het dagelijks leven is. Het waren allemaal ontdekkingen die we niet verwacht hadden. Maar die maakte het allemaal tot een verrassende tocht.
Ierland is echt aan te bevelen. En de regen........ Ach die is niets bij wat je allemaal krijgt te zien en te ervaren.

Dublin

De afgelopen drie dagen hebben we Dublin aangedaan. Tenminste uiteindelijk zijn we zondag buiten Dublin geweest met Marian. Maar daar hebben we al over gesproken.

Zaterdag hebben we de tijd genomen om lopend, dat is heel goed te doen, een deel van Dublin te zien. Het was mooi weer en dus ging dat ook heel goed. Eerst zijn we naar het Trinity College geweest. Een van de oudste universiteiten van Europa. Prachtige oude gebouwen die soms wel meer dan drie tot vier honderd jaar oud zijn. Hier licht ook het oudste Ierse boek tentoongesteld. ' Het boek of Kells'. Het was zaterdag dus heel druk maar het was heel mooi om te zien.

Daarna zijn we een route gaan lopen die we in een gids hadden gevonden en zo kwamen we langs vele mooie en oude gebouwen. Het is verbazingwekkend hoe veel imposante gebouwen Dublin heeft. Dit komt allemaal uit de tijd dat de Engelsen het hier nog voor het zeggen hadden. Daarna zijn we het winkel gebied in gegaan en stond om de tien meter een muziekant, een levend standbeeld of een andere artiest. het maakt het geheel tot een heel mooi en leuk geheel. Voor Trees was het vooral genieten.

En dan 's avonds Riverdance, dat hebben jullie al kunnen lezen.

Vandaag zijn we weer Dublin in gegaan. Een andere kant op en dus meer de middeleeuwen in. Prachtige kerken en nu we gisteren in Glendahloch zijn geweest begrijp je nog meer hoe een rijke cultuur de Ieren hebben.

We zijn nog even gaan kijken naar een brug in aanbouw die ongeveer 8 weken geleden uit Nederland is vertrokken over zee, om hier geplaats te worden. Hij lijkt op een harp en dat past natuurlijk wel in dit land.

Nu gaan we onze tas pakken want morgen zal de terugtocht aanvaard worden. In Nederland zal ik de foto's op de website gaan zetten zodat ook alles een visueel tintje krijgt. Want foto's zeggen nog veel meer.

Glendalough

Vandaag zijn we met Marian een dag uitgeweest. Ze is een vrijwilligster van de beweging in Ierland en via Nellie hadden we contact met haar gekregen en ze wilde heel graag samen met ons een dag weggaan. Na de mis hebben we haar ontmoet. Het was meteen een contact alsof we elkaar al heel lang kende.

Ze stelde voor om naar Glendalough te gaan. Een plaats in de Wiclow mountains en een hele belangrijke historische plaats in de geschiedenis van Ierland.

Hier leefde van 500 tot 1600 monniken en langetijd was het het religieuze centrum van Ierland.

Na een prachtige tocht van een uur door eerst heuvels en later bergen kwamen we daaraan.

Een film en een hele enthousiaste gids vertelde ons het verhaal van de Heilige Kevin die in de vijfde eeuw daar begon te leven als een heremiet en langzaam rond hem een gemeenschap ontstond endat het daarna een belangrijk religieus centrum werd. Om een voorbeeld te geven; zeven keer op pelgrimstocht gaan naar Glendalough stond gelijk aan een pelgrimstocht naar Jerusalem. Daar werd door de ieren dus dankbaar gebruik van gemaakt. Er staan daar van allerlei gebouwen en ruines uit die tijd. je kunt je heel goed voorstellen hoe het leven in die tijd was. Daarna hebben we nog een mooie wandeling gemaakt die wel is waar in de regen was maar eigenlijk hinderde ons dat niet meer.

Via de Wiclow Gap (de kloof van Wiclow) zijn we daarna verder gereden en kwamen aan in....... Hollywood. Ja het dorpje heet zo en bestond al veel eerder dan het beroemde Hollywood in Amerika. Hier hebben ew in een pub eerst een Guinness gedronken en daarna heerlijk gegeten. We zijn er heel lang geweest want we hadden elkaar heel veel te vertellen. Eigelijk leek het alsof we elkaar al jaren kende, omdat onze verhalen ook heel persoonlijk waren.

Daarna heeft Marian ons teruggebracht naar het Hostel. We hadden het idee dat we heel lang weg waren geweest en het afscheid was hartelijk. Voor mij was het een van de meest speciale dagen van deze vakantie.

Riverdance

Vandaag zijn we dan eindelijk naar Riverdance geweest. Voor wie niet weet wat dat is: Het is een voorstelling van dans (Ierse dansen en tapdansen), Ierse muziek en zang. Het is vooral beroemd om zijn tapdance met grote groepen tegelijk en heel snel.

Ik had de voorstelling al vele keren op video gezien maar nu een keer in het echt en dan ook nog Ierland, waar kon het beter.

Goed, we zouden dus niet in galakleding gaan maar een half uur voor de voorstelling vond Trees een perfecte broek en dus zat zij er netjes bij en ik nog steeds in een afritsbroek.

De voorstelling was FANTASTISCH. Het ging echt alles wat we verwacht hadden te boven. Het was in het Gaietytheater, een oud theater dat wel wat op Carè leek maar dan kleiner. We zaten perfect en het was in èèn woord geweldig. Alles zag er mooi uit, de kleding, de lichten maar vooral de artiesten gaven een fantastische show weg. Het was allemaal wat kleiner maar de perfectie en de inzet was echt enorm.

Naast mij zaten twee Ierse dames en ik vroeg voor de hoeveelste keer ze het zagen. Het was de eerste keer zeiden ze en ik reageerde verbaasd. Ik vertelde dat ik had verondersteld dat alle Ieren het wel eens zouden hebben gezien. Nou dan zijn dit de laatste twee die het nog niet hebben gezien, antwoordde de vrouw naast mij adrem.

Er ontstond een leuk gesprek.

Het is echt een avond geweest die helemaal in deze vakantie hoorde.

Terug naar Dublin

In de afgelopen twee dagen hebben heel wat bus gezien. Gisteren zijn we vanuit Dingle vertrokken naar Tralee. Een tocht van ongeveer een uur. Daar aangekomen zijn we op zoek gegaan naar onze slaapplaatsen. Die was snel gevonden maar potdicht. Het leek alsof ze de zaak hadden opgedoekt. Er hing wel een kaartje met een telefoonnummer en dat hebben we toen maar gebeld. Na een korte tijd kwam een klein jongetje ons open doen. In een donkere ontvang en een even donkere diningroom stond daarna de moeder ons op te wachten. We kregen een mooie kamer maar toch..... het was allemaal een beetje vreemd. We konden nog niet betalen maar dat konden we altijd 's avonds in de bar brengen werd ons gezegd. De rest van de middag hebben we wat rondgelopen en terug op de accommodatie hebben wat eten zelf klaargemaakt. Het gebouw was verder verlaten. Op een gegeven moment kwam er wel een klein gezinnetje ook eten maar verder hebben we die dag niemand meer gezien. Ook de bar bleef die avond gesloten en dus konden we niet betalen. Het gaf een raar gevoel.

Vandaag werden we wakker en na alles ingepakt te hebben zijn we naar beneden gegaan. Weer was alles in een stilte gehuld. We moesten nog steeds betalen. Na heel veel rondlopen vonden we eindelijk de vrouw weer. We zijn vertrokken maar het is de raarste overnachting geweest van deze vakantie.

Daarna 6 uur in de bus naar Dublin. Eerst zijn we naar Limerick gereden en daarna met een andere bus naar Dublin. Wauw wat lijkt dat een wereldstad als je twee weken op het platte land bent geweest. We zitten nu in het Marlbougho Hostel naast de grote Kathedraal van Dublin, echt midden in het centrum. Onderweg was ik al een keer gebeld maar ik herkende het nummer niet. In Dublin kreeg ik een sms-je. Het was van Marian, een volontair die Nelly en Will kent en die door Nellie was gebeld dat wij in Dublin zijn. Zondag heeft ze ons uitgenodigd om ons de omgeving van Dublin te laten zien. Een echt cadeautje. Het contact door de telefoon was alsof we elkaar al jaren kenden...... maar hoe kan het ook anders.

Toen moesten we nog eten. Nu stikt het hier van de Mac's burger Kings en al dat soort maar we wilde gewoon even koken. Dus op zoek naar iets wat op een Ierse C1000 lijkt. Nou dat was een hele klus. Uiteindelijk vonden we een Pools supermarktje en dus gingen we daar naar binnen. Het werd Couscous, doperwtjes met tomatensaus.... dachten we. Maar de tomaten saus was iets van sambal dus stonden we letterlijk in brand. Komt ervan als je geen Pools kent.

Ons programma voor morgen is Dublin bezoeken en in de avond gaan we naar Riverdance in het Gaiety-theater. Zo'n theater met van die balkonnetjes en roodfluweel overal. Helaas hebben we geen galakleding mee dus het gaat gewoon in onze afritsbroek.

En zondag komt Marian ons na de mis van 11 uur halen en laten we ons verrassen. Maandag doen we nog rustig aan en dan is dinsdag al weer het vertrek.