Op naar Ierland

Dit jaar doen we het nog even rustig aan.Volgend jaar willen we met de Trans-Siberië expres van Moskou naar Beijing. Maar dit jaar dus eerst naar Ierland.

Op 25 juli (dus vandaag over 1 maand) vertrekken we. We zullen eerst twee nachten verblijven in de Mariapoli Lieta. Een zelfde centrum als Mariapoli Marienkroon. We hebben al een email ontvangen dat we van harte welkom zijn. En daarna dus afwachten. We hebben de Lonely Planet bij ons over 'Walking in Ireland' dus dat zal zeker goed komen.

We zijn er beiden nog nooit in Ierland geweest en dus zal het een reis zijn vol verrassingen. We gaan met de bus trekken door het zuid-westen. Daarbij willen we zeker een aantal mooie wandelingen gaan maken, steden bezoeken en cultuur opsnuiven. Onderweg gaan verblijven we in `Bed and Breakfast` want zo kun je het best Ierland verkennen.

Verder eindigen we nog een aantal dagen in Dublin waar we zeker een theater bezoeken. En een echte Guinnees in een Ierse pub met levende muziek hoort daar natuurlijk ook bij.

We gaan ons gewoon laten verrassen.

Terug als tegenvoeter

En daar ben ik dan weer. Thuis na zoveel avonturen en belevenissen. Ik ben aan de andere kant van de wereld geweest maar nu ik terug ben lijkt het alsof ik om de hoek ben geweest. Alles is zoals ik het heb achtergelaten maar ik ben niet meer dezelfde. Het smaakt naar meer en wie weet waar. Ik heb de wereld ontdekt. En zal hem nog verder gaan ontdekken.

Op de terugweg

En daar gingen we dan. Ik moet zeggen met een enkele brok in mijn keel. Wat een land liet ik achter. Hier komt ik zeker nog een keer in mijn leven terug. Het was schitterend weer en Sydney straalde nog éénmaal. Toen het grote Airbus van Etihad zich verhief van de grond moest ik echt even slikken.Maar de vliegtocht was schitterend. Boven een wolkenloos Australië vlogen we over.... ja wel de Uluru, de grote woesteinen, Indonesië met zijn ontelbare eilanden, Singapore, Kuala Lumpur. Met een spetterend onweer boven Athej, Sri Lanka en India. Ik had het idee dat de wereld aan mijn voeten lag.

En eindelijk dan Abu Dhabi. Waar we 13 uur zouden moeten verblijven. Maar de arabieren waren aardig en we kregen een eigen VIPlounge toegewezen waar we dood op op een matje in slaap vielen.

Kangaroes, koala's en krokodillen

Vandaag hebben we dan eindelijk de dieren die Australië zo bijzonder maken van dichtbij ontmoet. Zo dichtbij dat baby-kangoeroes gewoon op de arm kunnen worden genomen en een koala kan worden geaaid. Maar ook de meest giftigste slagen en gevaarlijkste krokodillen liggen op aanraak afstand. Gelukkig zit er wel glas voor. Het levert allemaal mooie foto’s op voor thuis.

Daarna zet de bus ons af bij een Aboriginalcentrum waar ieder die dat wil een kijkje kan nemen. De laatste momenten in Ballarat vullen we met het vertoeven in een pub. Het maakt het allemaal heerlijk ontspannend.

's Avonds ontmoeten we Marjo en Joop nog en ze nodigen ons uit in hun Camper. We hebben met z'n achten een lekkere barbeque en lachen heel wat af. Om half 11 vertrekt de bus richting Sydney. De echte terugtocht is begonnen.

The Grampians

We maken een tocht naar de Grampians een natuurpark meer naar het westen, zo’n twee uur rijden van Ballarat. Voor diegene die de Blue Mountains hebben gezien lijkt het er een beetje op. Overal is de alom vertegenwoordigende eucalyptus boom doe het geheel een bepaalde kleur geeft. Mooie vergezichten laten je heel ver en diep kijken. In Halls Gap, het centrum van de Grampians verzorgen de buschauffeurs een barbecue, ze zijn van alle markten thuis. Verder worden ook de MacKenzie Falls bezocht. Nou ja, watervallen... er valt wat water over een rots.

Great Ocean Road

Vandaag is de dag dat we de “Great Ocean Road” rijden. Het zal vandaag iets van ons zitvlees kosten. Maar dan heb je ook wel wat. Het wordt een beetje ala Japanse reis. Tien minuten stoppen voor een foto moment, je rot rennen langs alle mooie plekjes en dan weer de bus in. Maar goed met zo’n grote groep is het niet te doen en de reis is lang.

Maar iedereen is het er over eens: Het is echt prachtig. De hoge kliffen en wat sombere weer maakt het allemaal ruig en woest.

Melbourne

We vertrekken vroeg naar Melbourne, op weg ernaar toe worden we weer geconfronteerd met het fenomeen file. Eerst wordt er een rondrit door de stad gemaakt.

Na de tocht is er een paar uur tijd om Melbourne te voet te verkennen. Dat het te weinig is daar komt iedereen gauw achter. Velen vinden het jammer zo gauw weer terug te moeten.

Solveign Hill - Ballarat

Na een 15 urige bus tocht zijn we nu in Ballarat waar we vandaag als eerste Solveign Hill bezoeken. Een openluchtmuseum waar we teruggaan in de tijd. We wanen ons in de tijd van de goudzoekers. Een nagebouwd dorpje waar acteurs het geheel omlijsten.

Er wordt geestdriftig naar goud gezocht en menigeen vindt wat splinters maar helaas, geen van ons vindt zoveel dat we onze reis terugverdienen.