Na het ontbijt vertrek je naar je volgende bestemming in Transnistrië: het plaatsje Bender. Gelegen aan de westelijke oever van de rivier de Djnestr, heeft ook dit stadje een roerige geschiedenis. De eerste vermelding van Bender stamt uit 1408 hoewel het toen Tighina werd genoemd. Nadat het door deOttomanenwerd veroverd, werd de naam veranderd in Bender. In de volgende eeuwen zou Bender een speelbal van verschillende mogendheden blijven. Turken, Russen, Zweden, Roemenen, ze kwamen allemaal voorbij. We bezoeken hier het16e eeuwse Tighina fort. Van dit indrukwekkende staaltje Moldavische bouwkunde zijn de muren nog intact en vanaf hier heb je een schitterend uitzicht over de stad.

’s Middags zijn er optionele excursies of kun je lekker de stad nog verkennen.

Ik was vroeg wakker. Ook al vertrokken we om 9 uur om de lokale markt te bezoeken, ging ik toch om 7 uur al ontbijten. Het is het duurste hotel van de stad. Maar op booking.com kost het voor twee nachten 89 euro. Real Madrid heeft hier ook geslapen. Ze verloren hun wedstrijd van de plaatselijke club. Het blijft voor de geschiedenis memorabel.

Om 9 uur vertrokken we naar eerst een Sovjet souvenir winkel. Ik kocht er wat muntjes die hier gewoon zijn. Het lijkt monopolie geld en een badge van de vlag of Transnistria.

Daarna gingen we naar de lokale markt en kon je er vrij rondlopen. Het gaf je een idee van het gewone leven. Alles werd er verkocht. Ik zie er waarschijnlijk transnistrisch uit want ik werd herhaaldelijk gevraagd of ik iets wilde kopen, kaas, vis. Ik gebaarde maar dat ik niets kon terug zeggen.

Daarna terug naar het hotel, rugtas pakken en uitchecken. We vertrokken naar Bender. Dat ligt op de grens met Moldavië en daar ligt een enorm Ottomaans fort. De Turken zijn hier geweest en hebben dit gebouwd. Het ligt ook strategisch langs de rivier.

Na wat uitleg konden we zelf het fort onderzoeken en bekijken. Er stond ook een klein kerkje gewijd aan de heilige familie Romanov. Het is de tsaar en zijn gezin die in 1918 zijn vermoord door de Bolsjewieken. Nadat Rusland geen Sovjet-Unie meer was en religie weer mocht zijn ze verheven tot de heiligheid.

Na het fort moesten we weer de “grens” over, terug naar Moldavië maar dat was echt een formaliteit.

Het was verder een rustige rit na Chişinău terug.

Daar nam ik afscheid van de chauffeur Juri en Gids Natalia. Zij gingen nog met enkelen naar een wijnproeverij maar ik vond twee genoeg. Ze zijn deze week echt fantastisch geweest en het is zo belangrijk voor het slagen van een reis door een goede gids te hebben en veilig te reizen met een goede chauffeur.

Op de kamer even lekker bijkomen en daarna even een rondje door de stad gewandeld. Het was warm. Over zaten mensen maar veel mensen hadden waar te koop. Schilderijen, kleding maar ook puppies. Er zat zelfs een mevrouw met een personenweegschaal waar je voor wat geld jezelf kon wegen.

Terug op mijn kamer lekker rustig aangedaan.

Om 7 uur liepen we met zijn allen naar het restaurant.

Aan het eind van de avond namen we al afscheid van een persoon die morgen vroeg al vertrekt. Wij kunnen morgen rustig aan doen want we hoeven pas kwart voor 12 te vertrekken. Het is wel fijn dat we de intense dagen zo rustig kunnen afsluiten.