Nadat je het dorpje Butuceni met zijn 19e eeuwse huismuseum hebt verkend, bezoek je de grootste archeologische vindplaats van Moldavië: Orhei Vechi. Het meest indrukwekkende is de grot met een 13e eeuws kloosterkapel. 's Middags kun je optioneel het Cricova wijnhuis bezoeken, een begrip in de voormalig Sovjet-Unie en Rusland en de mooiste wijnkelder van Moldavië. Vladimir Putin vierde hier zijn 50e verjaardag en Yuri Gagarin verdwaalde er ooit in de eindeloze gangen. Dat verdwalen hier niet moeilijk is, zal je snel begrijpen. In totaal zijn meer dan 70 ondergrondse straten aangelegd met verschillende proeflokalen op een oppervlakte van bijna 53 hectare. In Cricova bevinden zich de oudste en bekendste wijnen van Moldavië. Je overnacht wederom in Butuceni.

Heerlijk geslapen in een oud Moldavisch huisje met een soort bedstee. We moesten 10 minuten lopen naar het restaurant waar het ontbijt was. Dat was ook typisch Moldavisch met vet vlees en salades. Maar gelukkig ook gewoon brood en kaas. Er waren meer toeristen. Een andere groep Belgen en een Fransman. Daarna rustig terugwandelen en nog even wat rommelen in de kamer. Daarna naar het ontmoetingspunt.

We begonnen met een korte busrit naar een mooi viewpoint. Daarna weer terug en liepen we het pad op naar de grot-kerk. Dat pad loopt over de rug van een lange heuvel die door miljoenen jaren is uitgeslapen door een rivier. Halverwege lag, onder een klokkentoren de ingang van een grot. Hier woont een monnik en er is een klein kerkje in de grot. De monnik verkoopt kaarsjes en ik kocht er tweevoor mama en een lieve vriendin. Aan de andere kant kon je de grot uit en stond je op een richel met zo’n 50 meter stijl naar beneden.

Daarna liepen we verder naar de kerk op de berg maar ik moet eerlijk bekennen dat het niet zo indrukwekkend was na alle enorme kerken die we al gezien hadden.

We liepen terug en aten een kleine lunch bij een koffie tentje, kochten wat souvenirs en daarna vertrok de bus naar Cricova.

Het was een uur rijden daar naar toe.

Cricova si de twee na grootste wijnkelder complex in de wereld. Zo’n 200 km aan gangenstelsel waar de wijn wordt bewaard. Bekende mensen hebben hier hun wijncollectie. De beruchtste van deze is Putin. Maar begin dit jaar is zijn collectie weggehaald en ergens in de donkere gewelven opgeborgen.

We reden met een soort treintje van wagens door de gewelven. Bij de eerst stop vele grote tonnen met Cricova wijn. Bij de volgende stop een kregen we een flink glas roze. Dat begon al goed. Daarna weeg verder en dieper de kelder in. Op een bepaald moment zaten we meer dat 100 meter onder de grond.

Alles werd verteld van het begin van het wijn proces tot het laatst.

Uiteindelijk kwamen we bij de proeflokalen. De een nog mooier als de ander en in de laatste, de presidentiële werden we uitgenodigd om plaats te nemen en begon het wijn proeven.

We leerden van de 5 S’en, See, Smell, Swell, Smell and Sip. (Kijk, Ruik, Draai, Ruik en Proef) En als het goed was werd het smile.

Ik ben niet echt een wijnkenner maar het werd wel gezellig. Met drie andere alleenstaande Belgen en een Nederlandse hebben we onderhand een leuk groepje gevormd en wat hebben we gelachen met zijn vijven. Dat was voor mijn nog het leukste van alles.

Daarna terug naar de uitgang en daarna de bus terug naar Butuceni.

Daar hadden we nog een uurtje voor we naar het restaurant moesten lopen.

Daar hoorden we het trieste nieuws dat van een van onze mede reizigers de moeder op sterven lag.

Alle instanties waren al ingeschakeld en Koning Aap had al de terugreis eerder geregeld.

Dan komt even alles tot een stilstand. Sander zelf kwam toch eten. Hij was rustig maar het had effect op iedereen. Hij moest nu begrijpen of het zin had om morgen te vertrekken of dat het al te laat was.

Wat een moeilijke beslissing.

Morgen wordt verder gekeken want vanuit dit kleine dorpje kun je nu niets.

Het was een mooie dag maar het eindigde met een klein rouwrandje.