Vandaag rijd je naar het kleurrijke noorden van Moldavië. Niet alleen landschappelijk is het hier divers, ook de bevolking is een mix van nationaliteiten. Je vindt er Russische, Oekraïense, Moldavische, Roma en andere invloeden terug. Voordat we in het noorden aankomen, bezoeken we eerst het Curchi klooster, gelegen in de groene Vatici vallei. Nadat het klooster werd gesticht tussen 1773 en 1775, groeide het uit tot een van de rijkste en mooiste kloosters van Moldavië. Bij aankomst in Soroca is het Soroca Fort het meest in het oog springende gebouw. Het is enige middeleeuwse fort in Moldavië en is in zijn geheel bewaard gebleven.

Meer dan 50 jaar geleden vestigden de rijkste Roma zigeunerfamilies uit Oost-Europa zich in Soroca. Ze lieten enorme huizen bouwen, vaak geïnspireerd op bekende gebouwen in het buitenland zoals de Sint-Pieterbasiliek in Vaticaanstad en het Capitool in Washington.Sommigen hiervan ogen bijna surrealistisch in het Moldavische landschap Je kunt de meest opvallende huizen van Soroca op “Gypsy Hill” van buiten bekijken.

Het was weer dezelfde tijd opstaan vandaag maar nu moest ook de rugtas weer ingepakt worden. Vanaf nu zijn we een of twee nachten ergens.

Na het ontbijt uitchecken en om 9 uur zaten we in de bus.

Natalia ging weer verder met de vele informatie. Kolchozen en sovchozen kwamen voorbij. Je beseft steeds meer dat dit gewoon Rusland was met alle aspecten zoals we op school leerden. Voor mij is dit de eerste keer dat ik zo direct word geconfronteerd met dat stuk geschiedenis.

De rit was echt mooi. Zeker helpt de zon er bij maar het is ook heel lieflijk het landschap.

Onze eerste stop was bij de Curchi Monastry. Een prachtig klooster met weer twee hele bijzondere kerken. Op het terrein liepen enkele monniken en priesters rond, helemaal in het zwart. Na een koffie stop reden we in een keer door naar Soroca. Onderhand kregen we heel veel uitleg over de Joden die door de eeuwen heen in Moldavië hebben gewoond en heel veel vervolging hebben ondervonden. Perioden van de pogroms en uiteindelijk de holocaust.

Van de helft van de bewoners van Soroca was joods en nu zijn er nog maar zo’n 20 in de stad.

Het landschap was glooiend en met veel koolzaad velden wat het heel kleurrijk maakte. De weg was geweldig. Aangelegd met Europees en Amerikaans geld. Het was zo een comfortabele reis.

Langs de weg staan overal water putten. Echt met zo’n emmertje en zwengel. Twintig procent van de dorpen heeft nog geen waterleiding en is dus afhankelijk van deze putten.

Uiteindelijk kwamen we in Soroca aan. Na een foto te hebben genomen bij de naam van de stad reden we verder naar de Candle of Gratitude.

Je ziet er koeien lopen en mensen op het land werken. Maar wie weet hoe ze zich zorgen maken over geliefden aan het front. Het was een moment om even stil te staan.

Terug bij de bus reden we naar het Centrum van Soroca om het Soroca fort te bezoeken. Deze ligt aan de rivier en is tot 50 jaar geleden gebruikt geweest. Het fort zelf is honderden jaren oud.

We kregen een privé rondleiding want eigenlijk was het dicht en mochten er vrij rondlopen.

Daarna weer terug naar de bus en gingen we naar de grootste zigeunerwijk van Moldavië die in Soroca ligt. De wijk staat vol van niet afgemaakte paleizen die enorm groot en pompeus zijn. We maakte een wandeling door de stoffige straten. Natalia vroeg wel dat we als groep moesten samen blijven. Er liepen zigeuners met ons mee. Ze vroegen waar we vandaan kwamen. Ondertussen vertelde Natalia waarom de huizen niet afgemaakt zijn. Dat is omdat men anders belasting moet betalen. Zolang het huis niet afgemaakt is hoeft men niet te betalen en woont men vaak in de kelder of een klein huisje ernaast.

Alle bouwstijlen kwamen voorbij tot zelfs een replica van het Capitol in Washington.

Daarna reden we naar het hotel en checkten we in. We spraken af om met zijn allen te gaan eten en zo hadden we even tijd om wat te rusten. De dagen zijn vol en dus is het dan fijn om even je terug te kunnen trekken. Om 7 uur gingen we eten en daarna was het tijd om de dag af te sluiten.