Vandaag wacht het onbekende zuiden van Moldavië. De autonome regio Gagaoezië is één van de onbekende gebieden die na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie zijn opgenomen in grotere landen. Over de oorsprong van de Gagaoezen bestaan verschillende verhalen. De meest geaccepteerde versie vertelt dat een Turkse stam naar delen van het huidige Bulgarije migreerden. Nadat ze zich in de Balkan hadden gevestigd, bekeerden ze zich tot het Orthodox-Christelijk geloof. Aan het begin van de 19e eeuw werden de Gagaoezen door het Russische rijk verplaatst naar Comrat en de omliggende gebieden. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie verklaarde Gagaoezië zichzelf onafhankelijk, gevolgd door een onafhankelijkheidsverklaring van Transnistrië. Waar het conflict tussen de Moldavische overheid en Transnistrië uitliep op een burgeroorlog, kon Gagaoezië door politiek binnen de Moldavische republiek worden gehouden. Sinds 1994 is Gagaoezië een autonome regio met als hoofdstad Comrat.

In Comrat bezoek je de kathedraal, het Historisch Museum, de markt en de Turkse bibliotheek. ’s Middags ga je op bezoek bij een oude Gagaoezische dame in het dorpje Besalma. Ze laat haar huis zien, de wijnkelder en haar tuin. Ook in Gagaoezië wordt wijn gemaakt en Besalma is daarop geen uitzondering. Voordat je teruggaat naar Chisinau krijg je de kans huisgemaakte wijn te proberen. Aan het einde van de dag ben je weer terug in Chisinau.

Na een goed ontbijt vertrokken we weer om 9 uur. Vandaag rijden we naar Gagaoezië. Een autonome regio binnen Moldavië.

We stopte in Chişinău eerst nog even bij een Sovjet monument waar een eeuwige vlam brandt. Zo USSR achtig. Daarna de reis naar Gagaoezië.

Natalia vertelde veel over waarom en hoe deze regio autonoom is geworden. In Moldavië zijn vele etnische groepen en de Gagaoesiers zijn er een van. Hun taal is oud Turks maar zijn wel Russisch orthodox. Er zijn er maar 100.000 van hun maar willen hun identiteit bewaren. Natuurlijk maakt Rusland daar gebruik van om onrust te zaaien.

Na een koffiestop gingen we verder en stopte bij een aanwijzing dat we nu Gagaoezië binnen kwamen. Foto natuurlijk. Daarna kwamen we in Comrat. De “hoofdstad” van Gagaoezië. Het heeft niet meer dan 20.000 inwoners.

Gagaoezië is een arm gedeelte van Moldavië en dat zie je aan veel dingen. Het wordt wel gesteund door Turkije omdat het in hun ogen een Turkse gemeenschap in diaspora is.

We wandelden door het kleine centrum en na weer een kerk, die dicht was, kwamen we op een plein waar Lenin nog strijdvaardig op zijn sokkel stond. Vergane glorie maar voor de Gagaoesiers heel belangrijk.

Daarna besloten we te gaan eten. Ik bestelde een typische linzen soep. Iedereen kreeg zijn eten maar die van mij werd niet gebracht. Ze spreken hier geen andere taal dan het Russisch en dus moest er uiteindelijk Natalia aan te pas komen om te vragen waar mijn soep bleef. “Sju sju”, zei de man. Rustig aan. En terwijl iedereen al klaar was moest ik nog beginnen.

Daarna terug naar de bus en reden we naar Belsalma. Een dorpje waar we het Gagaoezische historische museum bezochten. De entree kostte anderhalve euro. Maar het helpt ze enorm. Hier kregen we een rondleiding over de geschiedenis van Gagaoezië. Heel interessant. Gagaoezië is eigenlijk tussen alles altijd gezeten. De angst vande Gagaoesiers en de UNESCO is dat de cultuur toch zal verdwijnen.

Nog een klein wandelingetje door het dorp wat echt een origineel oud en eenvoudig dorp was waar met nog met paard en wagen rijdt. Helaas te laat voor een foto daarvan.

De reis was verder rustig. Iedereen was denk ik de vele informatie aan het verwerken. Terug in het hotel even relaxen en daarna samen met Petra weer ergens eten.

Daarna terug naar het hotel want de rugzak moet weer gepakt worden om morgen te vertrekken naar het noorden. Soroca is de volgende plaats.